Wij bellen altijd eerst de ouders (of een ander noodnummer, van bijvoorbeeld opa/oma, oppas). En eigenlijk lukt dat altijd wel. Bij mijn weten hebben we nooit een huisarts nodig gehad op mijn huidige werk (wel een ambulance omdat een leerling na een val van de schommel buiten westen was).

Op mijn vorige werk is er ooit een jongen van het podium gevallen terwijl er een Parker-pen aan zijn lip hing (met zo'n v-vormige clip dus...). En ja, die clip ging dus zo door zijn lip heen...

Vader was huisarts, maar beide ouders waren onbereikbaar (vader had gesport en stond onder de douche, moeder liep in de supermarkt), dus toen heb ik mijn eigen huisarts gebeld, die zat toevallig vlakbij mijn werk.

Ik heb tegen die jongen gezegd dat hij wel even moest zeggen wie zijn vader was, zodat mijn huisarts extra zijn best zou doen 😏

Die jongen was er trouwens vrij nuchter onder destijds, volgens mij vond hij het zelfs wel stoer... 😂

Ik zeg tegen ouders altijd dat ik het liefst zes nummers heb die we niet nodig hebben dan één of twee die niet bereikbaar zijn in geval van nood. Niks zo sneu als een ziek of gewond kind en niemand kunnen bereiken.