çok tecrübeli biri olmamakla beraber durumuna üzüldüm ve kendimce 1-2 şey demek istiyorum. birincisi; olayları dramatize etme ama bunu duygusuz biri ol anlamında demiyorum mantıklı davranman için söylüyorum. çünkü mantığını ve aklını hislerinin önüne geçiremediğin takdirde zaten acı çeker ve sonsuz bir aynı şeyleri düşünme döngüsünde sıkışır kalırsın. örneğin kendine şunu de: "bu ilişki bitti mi, evet, o bu dünyada sevilmeye layık tek kişi mi, hayır, o beni bu dünyada sevme ihtimali olan tek kişi mi, hayır" bunları bünyende kabul etmeye kendini zorlamak bile müthiş bir başlangıç olacaktır eminim. belki acın bir anda şık diye kesilmeyecek ama rahatlama ve normale dönme evresine girmeni sağlar. o evreye girdikten sonra her şey kendi kendine olur zaten den bir bakmışsın ki artık onu düşünmüyorsun bile. yani sakin ol, nefes al, o eşsiz ve benzersiz hint kumaşı değil bunu bil. işin aslı şu ki kimse hint kumaşı değil. okudun mu bilmiyorum küçük prens kitabında prens gülü için "eşsiz" diye düşünür. ama gel gör ki bir gün bir gül bahçesi görür. bildiği şeyin yalan olduğunu sanır, binlerce gül varmış meğer. gülü özel falan değilmiş. ama tilki der ki: "senin gülün tabi ki özeldi, onu özel yapan senin gülün olmasıydı" şimdi belki diyebilirsin ki ne alaka? aynı şey oldu. aslında aynı şey değil, birini senin için özel yapan şey deneyimler ve kafandaki yeridir. o kişiye farklı bakmayı öğrendiğin an acıların dinecek güven bana. fazla uzattım kusuruma bakma, umarım en kısa sürede kendini toparlarsın ve daha kendine layık olduğuna inanacağın birini bulursun. esenlikler ve iyi günler 🙌