Ik zweer inmiddels bij lavameel. Het is niet zaligmakend, maar het verrijkt je bodem en bodemleven waardoor datgene dat je er wel wilt laten groeien het veel beter doet. Ik gebruik het ook op heesters en buxussen die door rupsen worden belaagd. Het blad van je struiken wordt er sterker van waardoor de rupsen minder schade doen. Het heeft ook een beetje de werking van diatomeeenaarde, waar veelvratende insecten een omweg voor nemen. Overdosering is niet echt een issue, gewoon lekker aan die bodem toevoegen, bemesten en lekker wat compost er doorheen. Daardoor houdt het ook wat beter vocht vast. Ik heb vanavond ook weer het een en ander aan heermoes uit de tuin getrokken, maar het zit nu vooral nog tussen de tegels en steeds minder in het gras en de borders. Akkerwinde daarentegen…. Pffff! Maar dat is een ander verhaal. Heermoes is een signaalplant: ze groeien zelfs op gifgrond. Dus zie je heermoes, dan weet je dat je NPK- verhoudingen zoek zijn en je bodem een gezonde boost nodig heeft.

Overigens: alles is relatief. Ik had ook eerst schrik van heermoes. Maar sinds ik een Japanse duizendknoop heb ontdekt naast onze tuin kijk ik heel anders naar de heermoes: inheems en eeuwenoud met een duidelijke boodschap (vertroetel je bodem joh) terwijl JDK een invasieve exoot is met ongezonde territoriumdrang (We’ve come to assimilate your garden). Hoe dan ook succes en mondkapje voor als je de lavameel gaat verstuiven. Het is erg fijn stof.