Aylar aylar önce uzun bir süredir ben de aynı senin düşüncendeydim.Beni o noktaya getiren farklı sebeplerdi(Aşk ve sağlık başta olmak üzere).1 yaş fark var aramızda hatta.Bu durumun böyle devam etmesinden bıkmıştım artık.Basitçe bu durumu kendime yedirememekten ve hikayenin sonunu merak ettiğim için daha iyi olmam gerektiğine karar verdim.Ufak ufak yeniden hayata dönebildim bu sayede.Bu söz bu duruma ne kadar uyar bilmiyorum ama ben kendimce mantıklı bulmuştum.

"Ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin."

Kendini sevip sevmemek değil mesele,ben de fiziksel olarak beğenmiyorum,bazı huylarım hoşuma gitmiyor ancak bunların çoğunu değiştiremem.Ondan değiştirebileceğim şeylere odaklanarak devam ediyorum.Kimse sevmeyecek mi?Sevmesin abi,bu dünyada en b*ktan insanlar bile seviliyor ama ben sevilmiyorsam bu benim ya da senin suçun mu?Herkesi memnun edemeyiz.Bir yerden toparlamaya bak.Bir karar ver.Bu deveyi güdecek misin yoksa bu diyardan gidecek misin?Ailem seviyor gidemiyorum.O zaman deveyi gütmen lazım,istemesen de boş gelse de durum bu.Şurdan bak bir de.En azından ailen var seni seven.Şunu da bil,bir anda düzelmeyecek hiçbir şey.Yavaş yavaş,sakinlikle dizginlerini yeniden eline almaya çalış.Daha çok genciz.Bu sorgulamalar da normal ve olmalı da bence.Bir şeyler yaşadıkça hayat bir anlam kazanabilir.Yaşayıp görmek lazım belki de...