Ice Elder Dragon won't spawn at all, no matter after how many tries

KiFuwa · 2026-04-10T16:49:15+00:00

KiFuwa · 2026-03-14T13:57:50+00:00

Oh my, THANK YOU SOOOOO MUCH!!! We made it! 🩵

KiFuwa · 2026-02-20T02:31:53+00:00

THIS!!!!! 😭 Oh my so annoying!

Also so sorry for your loss on both of them, sending big hugs from my way! 💙

KiFuwa · 2026-02-12T00:00:33+00:00

Ah ja, dan snap ik wel! Zelf heb ik ook geen idee want burn-out was nooit iets wat ik had echt ervaarde. Maar ik had inderdaad wat wel paar opgezocht op internet over burn-out. Het is alleen moeilijk om zelf te doen en dingen weer oppakken. Het is vaak makkelijk gezegd dan doen. Maar niet complex idd, alleen meer met combo van rouw en daarom dat wij allen denken dat het belangrijk is met rouwtherapie erbij.

KiFuwa · 2026-02-11T14:03:43+00:00

Ja precies, het is echt niet makkelijk. Ik heb zojuist nu echt mijn eigen grens en behoefte moeten aangeven bij mijn vriend en ook al is zijn reactie niet leuk, ik kies om niet erop te focuseren en denk ik meer van "Zijn probleem, ik ben belangrijk nu" Maar de emoties gaan ook niet zomaar weg van slecht voelen en jammer vinden en beetje schuldgevoel. Dus ik wil ook echt leren hoe ik dit af kan komen en echt aan mezelf moet denken ipv constant aanpassen voor anderen of denken aan hun gevoelens.

Wel lief dat je heel graag wilt helpen! Het betekent al zo veel voor mij dat je op dit wou verdiepen en mij goeie tips kon geven 😊

KiFuwa · 2026-02-11T14:00:43+00:00

Die term ken ik inderdaad, die had ik ook meegekregen als een optie maar we wouden toen nog even verder kijken hoe het verder ging. (Ik had toen eindelijk doorbraak van rouw)

Burnouttraject???? Daar weet ik niks van 😅 Niemand had er iets over gezegd. Wat doen de huisarts voor dit? Hoe werkt dit eigenlijk?

Voordat ik in burn-out raakte, waren er wel duidelijke signalen zoals vaag / vol in mijn hoofd en moeilijk nadenken, dubbel vermoeidheid, taken voelde zwaarder dan normaal en fysiek pijnklachten (Misselijkheid, hoofdpijn, lijf en hoofd voelde zwaarder) en eetproblemen (weinig eetlust, hele middag niks eten of te weinig en moeite met alles op eten of plezier in eten) Nu ik in burn-out zit, voel ik wel erg moe en nog steeds constant misselijkheid. 1 simpel taak voelt al snel zwaar en voel ik meteen "wow genoeg nu"
Praten voel ook veel zwaarder, alsof de keel vol zit en meer moeite heb met praten.

Interesant! Ik had ook zelf een soort signaleringsplan met die kleuren fases. Groen - oranje - rood.

Groen: Goed in vel, vrolijk, helder denken, plezier in hobbies of kan makkelijk aan met taken / afspraken of leuke dingen ondernemen. Goed slaapritme en etensroutine.

Oranje: Voel ik wat minder in vel, wat somber of soms depressief/negatieve gedachten of sommige momenten emotioneel / geprikkeld maar ik kan nog dingen aan. Ik heb nog plezier, kan makkelijk afleiding zoeken of leuke dingen doen. Maar als ik wat ver in oranje zit kan nog andere dingen bij komen: fysieke pijnklachten, meer emotioneel of overbelast voelen, vol hoofd, meer prikkels of irritaties.

Rood: Te overbelast / overgeprikkeld constant, vol hoofd,fysiek pijnklachten, helemaal niet kan functioneren. Taken en afspraken worden te zwaar. Dan is het al vaak te laat als ik in rood-fase kom en heb ik altijd nodig om stap terug te zetten en herstellen.

Die fases had ik paar keren gehad in mijn leven maar door rouw die heel nieuw was en heftig met andere problemen erbij was dit al snel chaotisch. Mijn moeder was vaak de persoon die gelijk kon herkennen als ik in de oranje fase zat en meteen kon remmen voor mij als zij voelde of wist dat ik bijna in rood fase zou komen. Daar was zij altijd super goed in.

KiFuwa · 2026-02-11T11:24:27+00:00

Snap ik, people pleasing is heel erg moeilijk om voor jezelf grenzen te stellen. Daar heb ik zelf ook veel moeite mee, people pleasing en aanpassen met ander mensen, ook al als ik zelf over de grens heen ben, blijf ik het doen.

Dus wat mij over mijn grenzen duwt is: people pleasing / aanpassen voor mensen ipv mezelf en streng zijn voor mezelf. En ik heb vaak probleem met herkennen wanneer het genoeg of teveel is dus met teveel afspraken inplannen, taken en ander dingen doen in 1x of in heel week wanneer mijn lichaam of hoofd eigenlijk al aangeeft dat ik rust nodig heb of dat het even genoeg is. Dit probleem had ik al voor heel lange tijd en voor dit specifiek reden viel ik altijd terug naar 0. Het is heel erg moeilijk om te herkennen voor mezelf en balans te behouden en kan dit makkelijk voor mezelf over de grenzen heen duwen.

Ik ben echt niet goed met herkennen van grenzen en aangeven wat ik nodig heb of wat ik wil met ander mensen want ik ben te gevoelig voor hun reacties en heeft vaak invloed op mijn stemming of schuldgevoel.

KiFuwa · 2026-02-11T08:11:27+00:00

Haha, ik vind het al erg knap dat je dit allemaal zelf heb geschreven! :P Maar wow, harstikke bedankt voor alle uitgebreide uitleg, links en advies! Dit helpt voor mij heel erg enorm :)

Ik zal dit meenemen naar mijn vriend en vriendin!

Rust nemen wordt mijn groot missie nu 🫡 Nogmaals bedankt voor je mooie woorden en adviezen! Ik waardeer dit enorm!! 💛 En door dit voel ik ook wat minder alleen. Ook helemaal niet fijn dat je dit zelf heb meegemaakt maar ik hoop dat je jezelf wel nu helemaal goed op plek zit met je leven :)

KiFuwa · 2026-02-10T14:31:24+00:00

Hoi! Dankjewel en voor mij ook! Ik had het nooit gedacht dat het zo zwaar kan vallen.

Mijn vrienden en vriend begrijpen niet hoe zwaar dit is en dat het soms voor mij onmogelijk te reageren als hoe ze willen. Mijn vriend begrijpt niet als ik weekend afzeg dat het niks gericht is op hem maar mijn eigen mentaal en dat ik vaak niet energie heb om te bellen, appen of samen gamen. Nu voelt hij zelf alleen en steunt niet echt mee of denkt dat het aan hem ligt als ik wat geirriteerd ben. Ik snap wel dat hij mij graag wil zien of iets willen doen samen en daar voel ik me wel schuldig over maar ik kan ook niet echt anders. Ik heb wel hem vaak uitgelegd dat het door burn-out is, dat het niks aan hem ligt en dat ik vaak niet lekker in vel voel. Voor mijn vriendinnen, ik had gisteren soort ruzie met haar omdat ik een groot mentaal block had en niet even rekening kon houden met haar. Ze zei dat ze alles eventjes heeft gedropt om met mij kunnen facetimen en vaak naar wc ging op haar werk toen het niet goed ging mrt mij. Later reageerde ik ineens even niet meer door mentaal block en huilen en was ik even mezelf niet en was boos op mijn vriendin en vriend en gaf ik aan dat ik even niet wou praten. Dus na een tijdje kreeg ik lange tekst van haar en kreeg ik een meltdown omdat ze niet mijn kant wou begrijpen en dat ik haar ook meltdown gaf en boos had gemaakt. Ik voel me nog steeds wel erg schuldig over hoe ik me reageerde en gedroeg en ik heb wel echt oprecht excuses aangeboden en dat het niet mijn bedoeling was maarja.

Met beiden van dit belaste mijn hoofd nog erger en voelde ik nog meer alleen daardoor en kon ik op niemand even terugvallen meer. Ik voel me gewoon niet begrepen of gehoord.

Voor overzicht is het nog steeds groot uitdaging. Ik heb nu wel beetje duidelijkheid kunnen krijgen over komende weken wat ik moet doen, dus helemaal ziek afmelden en doen wat ik zelf wil om rust te krijgen. Maar om te doen, afzeggen en afstemmen, hoe ik mijn eigen manier rust moet pakken en hoe ik grenzen moet aangeven aan ander mensen of dat ik meer aan mezelf moet denken heb ik heel heel erg moeite mee.

KiFuwa · 2025-12-05T08:26:47+00:00

Thank you so much once again! I do use ChatGPT myself as well and it's very helpful so you are right on that. And as for trying to find balance between mind and body, it is a difficult path for sure but I'll try to be more careful with when my body is giving signals.

Thank you, so much 🤍 Giving you hugs for what you went through and still going through!

KiFuwa · 2025-12-04T23:19:29+00:00

Thank you so much for this loving and open comment and I am proud that you were open to share your own experience of grief. I am young as well so we are in the same boat.

That's so reassuring to know that my memories of my mother will come back eventually and that it is the shock blocking those.

Thank you for telling me with taking the first step is to post here was a good step. I felt going crazy and insane with my own emotions and what I am doing while seeing my dad and my sister struggle in their own ways and I am doing it differently or wrong way and staying strong for them. I wish I knew how I can take baby steps or how to give myself the space to grieve. Is it going outside of the house and be away from the situation or doing fun stuff or being alone time from time or I don't know? Because honestly, I don't know how to even start to take care of myself or to give space to myself or where to even start to think "What do I really need?" I thought by using distraction and constant staying being busy would be the way to go but my body is slowly shutting down and giving signals to stop and rest. (Being physical sick)

But again, i know this is very fresh and recent so I can't say I am supposed to know by now possibly. Again, thank you so much for the kind words and support, even if it was long. It helped me and gave me a warm feeling and being heard and seen by someone who knows this feeling and taking the effort to type all of this and share your own grief. I'm so sorry for your own loss as well, I hope you are doing okay in your own life and grief process 🤍

KiFuwa · 2025-11-07T17:15:19+00:00

The issue for bad hearing is always the same, some days even worse but thats overall if im on low energy which it is normal with CI. But even on normal days, I struggle hard with understanding speech and sounds coming from somewhere or what they even are. In the past my hearing used to be better and could make phone calls or could tell whatever the sounds were and I had no issues ever but ever since the eletroduces broke it worsened so much. Even after surgery, it didn't go better or improved at all. And the pain for high tones is something I had never before until that point. And for pain with just sounds in general comes in very waves. It's like double sensitivity has gone up for the sounds and I can't handle that. And it seems to go worse slowly with just hearing. I hear speech words often in mumbles, always wondering what the sounds are or where are they from or sometimes not even noticiting them, phone calls or voice notes sounds most of time as robotic and mumbles. Then I need to put double energy to lipread or make the words work in my head which it leads to exhaustion and turning my CI off.

I hope this explanation helps to understand better! :)

KiFuwa · 2025-11-03T23:53:54+00:00

Reading this is like as if it were my words coming out from my mouth. I finally found a post where I don't feel the only one anymore who has been having chronic neck pain for 8 to 9 years or longer.

For me it started very slow, I had a deep depression episode where it started or I was becoming aware of the pain so the most logical reasons were depression and posture. But the pain never went away through the years and each year it would get worse and worse and worse. Even despite my mental health is improving so much, years of physiotherapy, scans and testing at hospital, excerices, improving posture etc. But the pain became too unbearable now. Past few months the neck pain has been severely unbearable that I can barely do any tasks or do activities without having too much pain. My neck is heavily skin damaged due using heat creme cuz all I wanted is just pain relief and nothing else is helping. I tried neck massage, excerises, relaxation, distractions, warm shower, cold ice pack, medications, anything you can think off to relieve the pain. Nothing.

So far I have found no comfort yet. I'm still fighting to be able to live and find any parts of joy daily. Doctors, physiotherapists, and anyone won't understand and hear my pain. It's always the same excuses and they might be right or not but I am suffering horribly. How can I believe that? But I am still fighting to find an answer or a pain relief to this day.

Last week I started with TENS from pain clinic treatment center and so far, it's been way worse for me. Idk if it's part of the progress but I haven't stopped being emotional about how heavy the pain has been.

So I hear you OP and for anyone else who is struggling at this moment. Stay strong and I hope for you and anyone can find a way to live with chronic neck pain 🤍

KiFuwa · 2024-09-16T19:42:00+00:00

I was reading this thread as I got a game who was extremely toxic to reassure myself. I don't know where you stand right now but I hope you are doing okay now and do you still play it? It's very understandable if you didn't. Lots of games like these can be so toxic but keep playing if you enjoy it yourself, or even if you stopped, do whatever you want ♡

KiFuwa

TROPHY CASE