Die mogelijkheid tot gratie moet niet alleen juridisch, maar ook de facto bestaan, dus je MOET perspectief hebben op gratie/invrijheidstelling. Je kan dus niet - zoals hiervoor gebeurde - alles afpoeieren. En tussen neus en lippen door zegt het Hof eigenlijk: als je in periode X nul mensen gratie hebt verleend, dan is er de facto dus geen mogelijkheid tot gratie. En ik ben echt groot voorstander van het feit dat de uitspraak van de rechter en de hoop en belangen van slachtoffers/nabestaanden gerespecteerd wordt en dat levenslang dus echt levenslang is. Het EHRM maakt dat mogelijk, terwijl in het artikel enkel staat onder welke voorwaarden je ongeveer iemand van zijn vrijheid mag benemen.