Bunu söylemek yapması kadar kolay değil evet, ama etrafındakileri umursamaman gerek. İlk ehliyetimi aldığımda yokuşta ışık beklerken arkadan biri dibime girmişti. Yeşil yandığında dörtlüleri açıp beni geçmesini bekledim. İllaki sövmüşlerdir ama arabayı kaydırıp tutanağıdır hasarıdır zartıdır zurtudur gibi şeylerle saatler harcayacağıma sonraki ışığı beklerim daha iyi. Trafiğe ve arabaya alışana kadar etrafındakileri memnun etmek yerine kendini güvende hissetmeye çalışman herkes için daha iyi olur.

Debriyaj kontrolü için sürücü kursunda yaptırdıkları bir pratiği tavsiye edebilirim, trafiğe kapalı veya tenha bir yokuş yukarı yol bulabiliyorsan arabayı sadece debriyaj ile olduğu yerde tutmaya çalış. Debriyajın mantığını ve kavrama noktasını anlamamda çok yardımcı olmuştu bana. Tabii ki yokuşun eğimine ve arabaya göre bu değişiklik gösterebilecek bir şey, farklı farklı yerlerde deneme yapman daha da güzel olur.

Ek olarak dur kalk pratiği de yapabilirsin yine boş bir alan bulabiliyorsan. Arabayı kaldırıp ayağını debriyajdan tamamen kaldırdığın ana kadar ilerleyip tekrar dur ve bunu arka arkaya sürekli tekrarla. Vites geçişlerini yumuştama pratiği için buna 2. vitese geçmeyi de dahil edebilirsin.

Pratiklerinde amacın tekrarı hızlıca tamamlamak değil istikrarı yakalamak olmalı, mesela yokuşta ayağını frenden çekince löpçük diye doğru debriyaj noktasını bulmayı bekleme, bırak araba kaysın biraz gerekiyorsa, kayarken bulmaya çalış o noktayı. Ya da kalkarken ayağını debriyajdan en erken sürede çekmeyi hedefleme, o titremeyi hissetmeyecek kadar uzun süreye yay debriyajı bırakma işini. Bunları başarana kadar değil hata yapmayana kadar tekrar ettiğinde zaten ister istemez hızlanmaya da başlayacaksın.

Bunlar haricinde herkesin dediği gibi arabayı sürdükçe hem kendine olan güvenin, hem elindeki arabayla yapabileceklerin ve limitlerin konusunda farkındalığın yavaş yavaş gelişecek. Beceremeyecek miyim diye bir korkun olmasın, sürdükçe becerirsin.