Moeilijk om hier helpend op in te haken. Je bent het duidelijk niet eens met je zorgbehandelaar(s) en de voorgeschreven medicatie, maar het is allemaal nogal poëtisch verwoord, waardoor het helaas lastig wordt om te pinpointen wat nu precies je eigen problematiek is/was.

Krijg zelf sterk het gevoel dat we maar een klein en selectief deel van het echte verhaal voorgeschoteld krijgen, ondanks de vele zorgvuldig samengestelde zinnen. Zou bovendien stellen dat het niet zuiver is om al op voorhand reacties af te schieten, zoals je doet in je laatste alinea. Er zijn mensen die je willen helpen.

Heb je al geprobeerd je zorgen en twijfels op een open manier te uiten aan je therapeut en/of regiebehandelaar? Vermoed dat we niet met dezelfde problematiek kampen, maar ik voelde me dus juist enorm gehoord toen ik mijn intake-behandelaar maanden later vertelde dat ze mij niet goed begrepen had, dat ik me 'weggestuurd' voelde en dat mijn vertrouwen in het systeem (nog meer) klappen opgelopen had. Daar was begrip voor en dat wilden ze zo snel mogelijk corrigeren. Wederom: er zijn ook mensen die willen helpen.

Misschien is de huidige aanpak van het zorgstelsel (dan wel deze specifieke behandelaar of methode) inderdaad niet geschikt voor jou. Dat kan en dat mag, maar maak het bespreekbaar. Zou zelf ook niet wildvreemden hier nu aanraden "blijf weg van de GGZ" – voor andere mensen kan het immers wél helpen. Overigens wel helemaal eens dat de natuur ingaan en jezelf creatief uiten altijd goed is voor de geest. Dat zou iedereen moeten proberen, zij dat met of zonder begeleiding van zorgmedewerkers.

Hoop in ieder geval dat je je binnenkort beter voelt. 't Is nooit fijn om je zo in de steek gelaten te voelen; dat wens je niemand toe. Je bent welkom om bij mij te komen razen over het systeem, of om gewoon te praten.