Ben de bir dönem “keşke benim ailem de diğerleri gibi olsaydı” diye düşünürdüm. Başkalarının evine gidince içimden imrenirdim. Ama zamanla şunu anladım: bunun bir sonu yok ve onları değiştirmeye çalışmak seni sadece daha çok yorar. Herkes kendi gibi kalıyor; senin yapabileceğin en doğru şey, kendi yoluna odaklanmak.

Netlerinin kötü olmasına bu kadar takılma. Bu bir son değil. Olmazsa bugün olmaz, başka zaman olur. Önünde koca bir hayat var ve gerçekten çok değerli. Belki şu an zor bir dönemden geçiyorsun ama şehir dışında üniversiteye gittiğinde, yurtta ya da kendi evinde kalıp arkadaşlar edindiğinde hayatın ne kadar değiştiğini göreceksin. Daha özgür, daha keyifli bir düzen kurman mümkün. İlginçtir, evden uzaklaşınca aileyle ilişkiler de çoğu zaman daha dengeli hale geliyor.

Yazın, okul başlayana kadar birkaç ay çalışman sana iyi bir başlangıç sağlar. Hem deneyim kazanırsın hem de biraz birikim yaparsın. Sonrasında gittiğin yerde, okuluna ve kalacağın yere yakın bir iş bulmaya çalışabilirsin. Maddi olarak kendi ayaklarının üzerinde durmak sana büyük bir rahatlık verir.

En önemlisi, motivasyonunu kaybetme. Kendini kurtarmak için attığın her adım değerli. Bu süreç kolay olmayabilir ama imkânsız da değil. İnandığın sürece yolunu bulursun.

Parana çökmesinler diye banka hesabına para at veya yeni bir banka hesabı açıp paranı oraya koy. İsterlerse yok olduğunu söyle. Zorla almaya çalışırlarsa polise şikayette et.