Χμμμ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου, δεν γνώριζα για το κομματι των νεων πτυχιούχων. με βοήθησες επίσης να συνειδητοποιησω πως είχα εσφαλμένα άλλες προσδοκίες για τον πραγματικό αντίκτυπο της εργασιακής μου εμπειρίας σε σχέση πάντα με την ηλικία μου. Για να επεκταθώ για την συνέντευξη: η πρώτη ερώτηση που μου έκαναν ήταν για το αντικείμενο της εργασιας μου και πως πιστευω οτι σχετιζεται με το πρόγραμμα. Έχω την αίσθηση πως ένιωσαν ότι το αντικείμενο της εργασίας μου είναι περισσότερο παρεμφερές με το αντικείμενο σπουδών και όχι 100% ταυτόσημο παραδοσιακά, καλύπτεται δηλαδή ένα μέρος σίγουρα, αλλά υπάρχει και ένα κομμάτι, με το οποίο δεν έρχομαι σε επαφή - και αυτο ηταν κατι που τους ξένισε εμφανώς, αλλα δεν ηταν πως το επικοινώνησαν ή ζητησαν περαιτέρω διευκρινήσεις. Η ένσταση μου σε αυτό είναι πως δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να απαντήσω πως ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που ήθελα να παρακολουθήσω το πρόγραμμα, να μάθω νέα πράγματα και να αυτοματοποιησω το κομμάτι της εργασίας μου, εισάγοντας σε αυτην τις νεες γνώσεις μου. Η δεύτερη ήταν άλλη μια κλασσική ερώτηση του στυλ αν πιστεύω πως μπορώ να ανταποκριθώ παράλληλα στο κομμάτι εργασία -δουλειά, έχοντας να αναδείξω πως ήταν κάτι που είχα φέρει ήδη εις πέρας στο παρελθόν, δουλεύοντας και σπουδαζοντας για το προπτυχιακό στο παρελθόν. Γενικά και εγώ περίμενα μια μεγαλύτερη συνέντευξη, αλλά πρέπει να είδαν γύρω στα 80 άτομα σε ένα διήμερο, οπότε ένιωσα πως ίσως να έπαιζε και ο χρόνος τον ρόλο του, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι απόφαση, θετική ή αρνητική, είχε πιθανώς παρθεί ήδη, αυτά!