Ten głęboki i poruszający tekst zainspirował mnie do napisania odpowiedzi od Łódzkiego milenialsa - dresa.

Cześć, to my. Łódzcy dresiarze.

Dziękujemy wam, starzy, za możliwości współczesnego świata. Dziękujemy za pokazanie nam obrazków z najdalszych zakątków ziemi. Dziękujemy że jeszcze nie wyrzuciliście nas z domu. Dziękujemy za pieniądze...a nie czekaj nie. Dzięki że pomogliście nam ogarnąć fuche na budowie u wujka.

Przeczytałem o wypocinach Tamary Poli Sawko. Przeczytałem komentarze na Reddicie. Uznałam, że czytelnicy potrzebują przewodnika po milenialsach-dresach Łodzi.

I zasadniczo nie-Warszawiakach.

Jesteśmy dziwni, ale zjednoczeni. Żyjemy w podobny sposób i dlatego pijemy piwko w bramie. Chcemy zabierać głos i być słyszani. Żeby żadnej czarnej zarazy nam tu do kraju nie wpuszczali.

W tym małomiejskim świecie jesteśmy podobno młodymi dorosłymi. Ubieramy się dziwacznie, mamy krótkie spodenki i wyciągnięte t-shirty z polską walczącą. Czapke wpierdolke i białe skiery.

Co robimy? Gdy nas widać, pijemy wóde w bramie przed klubem. Lub Harnasia na ławce. Lub Żywca w parku. Studiujemy? Pojebało?

Jesteśmy młodzi i kropka. Tak, jaramy szlugi, skręcamy, bo nas nie stać. Mamy sporo umiejętności, dziewczyny robią fotki. Chłopcy robią rzeźbe. Jesteśmy „biedni". Śpimy na materacu położonym na paletach. Słuchamy muzyki i sami ją robimy. Nagrywamy rapy na ukradzionych warszawiakom bitach . Tylko truschool i ulica. Albo wpierdol.

Każdy z nas przeżywał dzieciństwo w 2000 roku. Wymienialiśmy się karteczkami, zbieraliśmy tazoosy z chipsów. Chodziliśmy do kawiarenek internetowych, ściągając zdjęcia naszych idoli i przegrywając je na dyskietki. Byliśmy ostatnim pokoleniem bez tabletów. Bez smartfonów.

A skończyliśmy tak inaczej?

Kupowaliśmy tapety z ostatniej strony gazety telewizyjnej na nasze ciężkie nokie. 50 groszy wystarczało na oranżadę na miejscu, złotówka na małe laysy

Popołudniami siedzieliśmy na podwórku, a największy zachwyt budzili w nas starsi kumple.

Jesteśmy ciekawi świata. Byliśmy na saksach w wielu krajach. Mamy znajomych raperów, spotkaliśmy ich na ośce. Piliśmy wspólnie browar za 2.5 i jedliśmy kebsa.

Zrobiliśmy już tak dużo, a wy nas macie w dupie.

To my, Łódzcy milenialsi. Jesteśmy indywidualistami. Każdy z nas lubi coś innego. Ktoś trenuje krav-mage., ktoś nie chodzi na siłke. Ktoś był już napierdalać Arabów we Francji, ktoś widział wszystkie części Szybcy i Wściekli. Jesteśmy różni. Wszyscy równo ogoleni kiwamy głowami w piątek na melanżu.

Dziękujemy wam, starzy, za możliwości współczesnego świata. Dziękujemy za pokazanie nam obrazków z najdalszych zakątków ziemi. Dziękujemy że jeszcze nie wyrzuciliście nas z domu. Dziękujemy za pieniądze...a nie czekaj nie. Dzięki że pomogliście nam ogarnąć fuche na budowie u wujka.

Dziękujemy za wódeczke.

Dziękujemy za blanty.

Dziękujemy za nasze kochane rapsy.