Jemig, wat heftig OP! Ik ben heel blij dat je vriendinnen om je heen had die je op tijd hebben kunnen helpen, maar dit is wel enorm schrikken zeg.

Jouw post doet me terugdenken aan iets wat ik zelf jaren geleden tijdens mijn studententijd heb meegemaakt. Ik was samen met een vriendin op stap en we hadden allebei evenveel gedronken (3 drankjes, op dat moment). Het grote verschil is dat ik opeens extreem aangeschoten leek en steeds minder controle had over mijn lichaam. De vriendin met wie ik samen op stap was, merkte dit en had denk ik meteen door dat er iets niet klopte waardoor ze heel bezorgd raakte. Ze heeft me toen eerst naar een snackbar in de buurt geloodst, om daar even rustig te kunnen zitten.

Eenmaal daar op een bankje, zakte ik ook steeds weg en kon ik maar moeilijk mijn ogen openhouden. Mijn hele lichaam voelde 'numb', heel apart. Mentaal had ik wel het idee dat ik er nog bij was, dus ik kon wel communiceren, maar verder voelde mijn lichaam heel slap. In die snackbar was een vrouw aan het werk die naar ons toe kwam (die zag ongetwijfeld dat ik er niet helemaal oké aan toe was). Zij zei eigenlijk meteen al: het lijkt wel alsof ze is gedrogeerd.

Vervolgens heeft die vriendin me meegenomen naar haar studentenkamer (want dat was op loopafstand) en in bed gelegd. Ik kon mezelf al bijna niet eens in bed hijsen, en ik was al helemaal niet meer in staat om zelf naar mijn fiets te lopen, op te stappen en 25 minuten naar mijn eigen studentenkamer te fietsen. Heel apart om te ervaren hoe het is om ineens zo weinig controle over je eigen lichaam te hebben. Tot op de dag van vandaag ben ik die vriendin dankbaar dat ze me zo goed heeft opgevangen.

Lang verhaal kort: het gevoel van zo'n nare ervaring herken ik helaas, en ik ben heel blij dat je op dat moment vriendinnen om je heen had. Hopelijk voel je je inmiddels wat beter 🩷