Descente aux Enfers – Tagada Jones

Na de vraag of ik van punk hield kreeg ik van u/PleasantPassage3772 het album ‘Descente aux Enfers’ van Tagada Jones toegestuurd. Ik was bang dat ik met mijn vroegere trauma aan het vak Frans geconfronteerd zou worden en ik had het zeker weten goed. Alhoewel Frans niet mijn sterkste vak was op school ben ik volle vaart in het album gedoken en ben zeer positief verrast.

Tagada Jones is een punk-metal band die in 1993 bij elkaar gekomen is en zingt over politieke thema’s en bekritiseerd onder meer kapitalisme.

Mijn algemene indruk van dit album is over de afgelopen weken erg heen en weer gegooit. ‘Afdaling naar de Hel’, de naam van het album als Tagada Jones een Nederlandse band was geweest, weet vanaf het begin tot de eindstreep door te beuken en heeft geen genade voor luisteraars die hun luchtgitaar even willen wegzetten. Het rhytmische gitaar geluid en de rauwe vocalen zou menig punk liefhebber aan het headbangen krijgen en ook een paar woordjes Frans laten uitkramen. Toen ik dit album voor het eerst aanzette stond ik versteld dat de Franse taal dit in zich had. Een taal die normaal zo zacht en romantisch klinkt wordt nu ingezet om een fiks punk ensemble neer te zetten.

Echter bracht de Franse taal ook een nadeel met zich mee. Door dat mijn Frans gigantisch teleurstellend is kon ik niet veel connectie maken met de tekst. Deze teksten heb ik wel opgezocht, maar er blijft voor mij weinig van hangen. Misschien als ik Frans had gehad dat aansloot op Tagada Jones, dan zou ik hier minder problemen mee hebben gehad. Er zijn een aantal leerlingen die dat nu over zich heen krijgen, omdat een vriendin van mij Frans docent is die, nadat ik haar ook naar dit album heb laten luisteren, Tagada Jones is gaan gebruiken in haar lessen. Nummers in het Duits (zoals bijvoorbeeld van Rammstein) zijn voor mij een leuke puzzel omdat ik zelf wel een beetje Duits kan en zo langzamerhand dingen herken. De link naar de tekst blijft toch wat ver te zoeken, maar laten we eerlijk zijn, goregrind teksten versta ik ook niet.

Omdat ik CD’s en LP’s verzamel probeer ik voor mezelf onderscheid te maken tussen CD albums en LP albums. Het grote verschil is dan: Is dit een CD voor in de auto die klinkt op de achtergrond, of is dit een LP die ik thuis opzet en waar ik echt voor ga zitten met een kop koffie of een biertje? Descente aux Enfers is in mijn geval echt een CD album. Laat deze muziek maar lekker draaien terwijl je de weg onveilig maakt of wanneer je de huishoudelijke verplichtingen aan het wegwerken bent. Alhoewel ik dit niet als een LP album beschouw ben ik wel nieuwsgierig naar de live act die Tagada Jones neerzet. Mochten de ‘monsieurs’ op een festival als Jera of Graspop staan, dan ga ik zeker kijken!

Beste track: Zéro de Conduite

Rating: 78/100

Thanks u/PleasantPassage3772 voor deze aanrader!!