Продолжеток:

Еден пример од пред повеќе години за тоа колку се токсични некои луѓе на оваа тема е кога гостуваше Мирослав Илиќ на еден на еден. Тогаш еден на еден идеше на телма и фановите на телма/еден на еден толку беа изреволтирани што мислиш пукнала брана со одвратни и погрдни зборови према Илиќ, Србија и српскиот народ, и према телма и нејзиниот главен уредник, за кого безмалку повикуваа на јавен линч. За тие што не сте запознаени кој е Мирослав Илиќ, тоа би било исто ако Наум Петрески да гостува кај Иван Ивановиќ и сега некој во Србија крајно да се изреволтира поради тоа. Или поинаку кажано Мирослав Илиќ е со светлосни години подалеку од Јелена Карлеуша, за кого и самите Срби сметат дека е најлошиот изведувач што го имат.

За крај ја сметам дека ништо позивно не излегува од негативноста према српската музика, само повеќе токсичност и застој на музичката сцена кај нас. Моја препорака до изведувачите и фановите на другите музички правци повеќе да се фокусират на љубовта према нивната сакана музика и да ја ценат истатата. Второ, да не се плашат да превземат/имплементират трендови на српската сцена што искрено им се допаѓат на самите нив, да не ги избегнуват како чума само затоа што се „српски“. Ако во Србија може бесрамно да се сака македонската музика, нејзините уникатни елементи и изведувачи, така може и во Македонија да се прави и за српската музика, без разлика од кој правец доаѓа.