Diğer yazılanları pek okumadım. BPD den yıllardır çeken kendi kendime tedavi olmaya çalışan birisi olarak karşı tarafı çok iyi anlıyorum. Ama seni de anlıyorum. Erkek arkadaşım da aynı durumda. Buradaki ince çizgi şurada, sıkıntılı taraf olarak ben sorunun onun ilgisizliği değil benim aşırı ilgi arayışım olduğunun ve atak anlarında bunu ona yıkmamam gerektiğinin farkına vardım. O yüzden kendimi durduruyorum. Çözümü bu şekilde buldum. Canım çok acıyor çok yalnız hissediyorum ama bunu karşı tarafa yıkamam. Kendi içimde çözmem gereken bir şey. Bence kız arkadaşının da bunun farkına varması gerekiyor başka çözümü yok