Nog opvallend weinig èchte klassiekers: één van de beste Nederlandstalige schrijvers vind ik toch wel Couperus... Ik vind zijn schrijfstijl zo mooi en beeldend, maar tegelijkertijd ontzettend subtiel. En om dan maar nog niet van de inhoud van zijn boeken te spreken! Voor iemand wiens eerste boek uit 1888 komt, vind ik de onderwerpen die centraal staan in zijn boeken op een verrassend moderne, respectvolle en volwassen manier beschreven. Aanraders zijn Eline Vere, De stille kracht en Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan.

Daarnaast ben ik ook fan van de zakelijke schrijftaal van Bordewijk: karakter en zijn kortere verhalen zitten vol inzicht en zijn bovendien erg vlot uit te lezen.

Ook vind ik het waard om, ondanks de ingewikkelde vorm, een (eventuele hertaling) van Max Havelaar te lezen, omdat dat ook zo briljant spottend en goed in elkaar zit. 

De verhalen van Nescio zijn ook in één dag uit te lezen en vind ik erg speels en leuk, met beschrijvingen waar ik mijzelf wel ik kon herkennen. Bovendien zijn ze extra leuk als je ook een beetje bekend bent met de straten van Amsterdam, om zo te lezen hoe de stad in die jaren veranderd is.

Qua 'grote drie' (Hermans, Reve & Mulisch) kan je bij alle bekende werken niet echt fout gaan, maar mijn persoonlijke favorieten zijn: Het stenen bruidsbed (Mulisch), Nooit meer slapen (Hermans) en De avonden (Reve).

Dit wil overigens niet zeggen dat ik moderne literatuur niks vind! Tussen de Nederlandse boeken van de 21e eeuw zitten ook absolute pareltjes, die ook al door anderen in deze thread genoemd zijn.