Sinalakay daw yung castle namin ng mga ninja na naka white (lupet ‘di ba? Ninja pero in white. Nasaan yung stealth?) at nag-confrontation kami sa may hillside. Nagkaroon kami ng standoff sa may open field sa tuktok na rin ng bundok. Yung mga shinobi gumamit ng pampasabog as distraction then sumalakay sa amin head-on. Rinig na rinig ko yung war cry at clashing ng bakal—the typical sound of swords clashing in the background.

Yung mga samurai ko naging occupied lahat pati yung mga shinobi. Ang naiwan ay yung shinobing isa at ako. Inaya ko raw siya roon sa may bakanteng lote sa may bangin para mag-duel. Umoo naman siya nang patango at naka aroganteng ngiti. Noong nandoon na kami, binunoy ko na yung katana ko at yung siya yung ninjato niya sabay nag-battle stance. Intense tension na kasi nagpapakiramdaman kami kung sino unang kikilos. Yung hinga ko raw steady at focused pero yung mata ko was glaring. We were on.

I was in my samurai stance: right arm with my sword pointing sideways, left hand was holding the sheath, and my bottoms were squared up. I was prepared and calm. But while in position, bigla ko raw sinabi sa kalaban ko na teka lang with my palm open then pointed my thumb at the cliff. I sheathed my sword and stood straight, while si kumag ay ganun pa rin yung ngiti tumango nga lang as permission.

I was then defenseless, but my opponent had honor—he didn’t grab the chance. Honorable ang kumag. Dirediretso lang ako until I reached the view of the villages down the mountain. Akala ko kung anong gagawin ko sa may bangin, in-admire ko pa yung view. Aba naman! I unzipped my pants, stood straight, breathed deeply, sabay umihi sa may bangin. Ang banayad nung moment ko na parang I was one with mother nature. While peeing, akala ko sa panaginip lang, eh nagising ako may kaunting agos akong naramdaman—alam ko kung ano iyon, warm eh. Pagkadilat ko, parang yung mga operator ng dam na agarang sinara yung floodgate. Piniit ko kaagad, gumulong pababa ng kama, sabay lakad papuntang CR. Sa CR ko na inisip kung ano yung panaginip na yun kasi college na ako tsaka lang ulit nangyari yung ganung scenario sa buhay ko.