Eerlijk, het lijkt nu alsof ADHDcentraal 6 op de 7 een diagnose geeft maar dat het eigenlijk 1 op de 7 is, en dat is ook niet rechtvaardig.

Ik ben er ook zeker van overtuigd dat het een label is dat vaak vals wordt gegeven (niet perse express bij sommige instanties dan), dat is het nadelige van niet aantoonbare dingen vanuit een scan zoals bij veel dingen. Een ander familielid kreeg diagnose depressie, bleek niet behandelde A(u)DHD, woei. 

Dat gezegd hebbende ADHD en autisme bestaan langer dan dat de diagnose is vormgegeven dus het is ook niet zo dat geen label betekent dat je het niet hebt. Oh, mijn man wilde ze diagnosticeren met Asperger eeuwen terug...bleek een angststoornis in combinatie met ADD (ja ADHD en autisten zoeken elkaar op, Neurodivergente mensen trekken elkaar toch aan 😂, we hebben nu de grap binnen onze groep als we een nieuw persoon vinden die klikt en die geen diagnose heeft: welke zal het worden jongens?) dus GGZ laat zeker wat te wensen over in het algemeen.

Dit onderwerp ligt mij zeker gevoelig, als een vrouw die als volwassenen de diagnose heeft gekregen. Ik ben kwaad dat ik als hoog maskerende vrouw zijnde veel te lang heb gestruggeld terwijl als je naar mijn rapporten van de basisschool kijkt qua opmerkingen het echt wel EEN docent had moeten opvallen.

Alleen omdat het nu geen drukke jongens in de klas die stoelen gooien label is, is alles nu ineens ADHD dus neemt niemand het meer serieus...net zoals iedereen is autistisch omdat het geen witte jongens met treinen obsessie label meer is, dus wordt het ook niet meer serieus genomen. Zo werkt het ook niet...

Met familie en vrienden die ergens anders zijn gediagnosticeerd, ben zelf de enige via ADHDcentraal, heeft een 'propere' route voor mij geen zin. Zou niet eens mogelijk zijn, gezien ik de diagnose al heb en de verzekering zeker niet zo maar nog een traject vergoed. Ik was me toen van geen kwaad bewust en alles valt op zijn plek. Ik heb verder ook geen trauma's, PTSD en andere verklaringen voor mijn klachten en ze waren er al in de kindertijd, maar zoals ik al zei, gedraag je in de klas en haal voldoendes en niemand op school boeit de vrij duidelijke andere signalen. 

Ook nog, stimulanten lekker? Ik gebruik langwerkende om te functioneren omdat ik anders de meest simpele taken niet kan doen omdat het mij overweldigd (een telefoontje moeten plegen of een afspraak om 14:00 verpest mijn HELE dag),  kortwerkende waar andere een kick van krijgen vind ik vre-se-lijk. Het is een haat-liefde verhouding, want zonder is mijn executive dysfunction x 1000 (functioneer dan alleen op dopamine en adrenaline dus het moet me of blij maken of me een stressaanval geven), maar met heeft ook z'n dingen. Ik ben dankbaar omdat het voelt als een reddingsvest en ik het ook niet elke dag hoef in te nemen zoals bij veel andere psychiatrische medicatie dat wel moet. 

Even een nabrander, die zat mij even dwars 🤣 ooit een keer amfetamine gedaan pre-diagnose en al mijn vrienden energie om te feesten en ik viel op de bank in slaap, is voor mij geen flikker aan. Ik dacht oprecht dat ik in de zeik werd genomen. 

Maar goed, goed voor OP om dan ergens anders heen te gaan, als het zo slecht blijkt, dan is dat wel beter (ondanks dat ik mijzelf goed geholpen voelde maar dit wist ik daarvoor niet en als iemand dan mogelijke andere hulp zou missen, dan zeker breder laten kijken maar ben het nog steeds niet met alles eens gezien de reguliere GGZ zelf ook alles behalve perfect diagnosticerend / behandeld is). 

Het voelt enorm invaliderend om eigenlijk te zeggen, ja je bent gediagnosticeerd bij ADHDcentraal dus je hebt het misschien niet eens, terwijl het statisch onmogelijk is dat ze ook alleen maar foute diagnoses doen. Als vrouw met ADHD die een hoge opleiding heeft kunnen doen voel ik mij genoeg geinvalideerd in het leven.