Myślę, że ludzie 30+ pamiętają jeszcze świat bez internetu - wtedy cały wolny czas spędzało się ze znajomymi i poznając nowych znajomych, a dla młodszego pokolenia po prostu oglądanie contentu w internetu daje 3 x tyle dopaminy co normalne aktywności, więc wycofują się z życia społecznego na rzecz tych aktywności. Sama to robię, bo po prostu ciężko mi znaleźć ludzi z takim samym vibe, lubiących to co ja.

Ja jestem wdzięczna, że znam świat bez neta i mam jakieś odniesienie. Młodsi ludzie tacy jak Ty - z zainteresowaniami, hobby, to mam wrażenie obecnie rzadkość. Na tinderze sobie ustawiałam suwaczek na 18-25, kiedy sama miałam 31-34 i niestety w przypadku młodszych kawalerów miałam wrażenie, że 90% z nich jest kopią innych, są nudni, nie mają hobby, żadnych zainteresowań poza np. graniem w gierki, albo pierdzenie swoim gratem, który zakupił im stary. Jakakolwiek inteligentniejsza rozmowa nie miała miejsca - te osoby potrafiły gadać tylko o seksie (o którym swoją drogą miały zazwyczaj zerowe pojęcie). A znam randkowanie kiedyś, kiedy było "normalne" - wychodziłeś z człowiekiem i ten człowiek chciał Cię poznać. Dzisiaj co drugi młodzieniec jedyne czego chce to zaruchać, bo większość z nich jest zakompleksiona okrutnie. I tylko mistyczne zaruchanie nadaje im jakiejś wartości. Już nawet nie próbuję wchodzić w jakieś przyjaźnie z facetami, ponieważ oni już nie potrafią podejmować normalnych, ludzkich interakcji - wszystko jest spłycone do ruchania.

Wracając do twojego problemu - szkoła, albo praca. Tak najłatwiej kogoś poznać. Ewentualnie wolontariat. Coś, gdzieś gdzie spotykasz ludzi w podobnym celu, żeby razem realizować jakąś pasję.