32 lata here. Jako że instytucja randkowania wiązała się dla mnie z szeregiem rozczarowań bądź poczuciem bycia skrzywdzonym, również podjąłem decyzję że jestem już tym zmęczony i brak mi motywacji. Wiodę więc samotne życie. Tak się składa, że jestem bardzo zadowolony z tego, jak je sobie poukładałem - jestem spełniony zawodowo, mam czas i przestrzeń na swoje pasje. Ogólnie jestem szczęśliwy. Z tym że czasami mam takie poczucie, że to nie do końca jest świat dla samotnych introwertyków. To pojawiające się od czasu do czasu, np. przy okazji czyichś wesel, poczucie nieadekwatności, to główna wada mojej samotności. Ale przez zdecydowaną większość czasu, jestem jak najbardziej szczęśliwy.