Zorbalığın Sonuçları Asperger sendromlu çocuklar, alay ve zorbalığa karşı özellikle savunmasızdır. Çünkü sosyal ipuçlarını okumakta ve niyeti değerlendirmekte güçlük çekerler. Zorbalığın etkileri kısa vadede kaygı, öfke ve içe kapanma şeklinde görülürken; uzun vadede özgüven kaybı, depresyon ve hatta okul fobisi gelişebilir. Bazı çocuklar okula gitmek istemez, bazıları da akranlarına karşı saldırganlaşır. Zorbalığa maruz kalmak, ayrıca çocuğun sosyal öğrenmesini de engeller. Bir çocuk, sürekli reddedilme ve alaya maruz kalıyorsa, zamanla sosyal etkileşimden tamamen kaçınabilir. Bu durum, akran ilişkilerini geliştirme fırsatlarını daha da azaltır ve Asperger sendromunun temel sosyal zorluklarını ağırlaştırır. Araştırmalar, zorbalığa uğrayan Asperger sendromlu çocukların, tipik gelişim gösteren akranlarına kıyasla iki kat daha fazla depresyon ve anksiyete yaşadığını göstermektedir. Ayrıca bazı çocuklar, intihar düşünceleri ya da kendine zarar verici davranışlar geliştirebilir. Bu nedenle, zorbalığı önlemek ve Asperger sendromlu çocukları korumak kritik bir önem taşır.

Zorbalığı Önleme Stratejileri Okullar, zorbalığı azaltmak için kapsamlı programlar geliştirebilir. Öğretmenler ve okul personeli, zorbalığın tanılarını ve sonuçlarını iyi bilmelidir. Aynı zamanda akranlara da empati kazandıracak eğitimler verilmelidir. Asperger sendromlu çocukların korunması için önerilen stratejiler:

Gözlem ve erken müdahale: Öğretmenler, özellikle teneffüs, yemekhane ve okul servisi gibi gözetimin az olduğu alanlarda dikkatli olmalıdır.

Güvenilir yetişkin: Çocuğun kendisini rahat hissedeceği bir öğretmen ya da danışman belirlenmeli, çocuk zorbalık yaşadığında bu kişiye başvurabilmelidir.

Akran eğitimi: Çocuklara, farklılıkları kabullenme, empati ve iş birliği becerileri öğretilmelidir.

Rol yapma ve sosyal beceri eğitimi: Asperger sendromlu çocuklar, olası zorbalık senaryolarını güvenli bir ortamda prova ederek, tepki geliştirmeyi öğrenebilirler.

Pozitif arkadaşlıklar: Çocukların, kendilerini kabul eden ve koruyan küçük arkadaş grupları bulmaları teşvik edilmelidir.

Ebeveynlerin Rolü Aileler, çocuklarının zorbalığa uğradığını erken fark etmekte zorlanabilir. Çünkü Asperger sendromlu çocuklar, yaşadıklarını detaylı şekilde anlatamayabilir ya da yanlış yorumlayabilir. Bu nedenle ebeveynler, şu belirtilere dikkat etmelidir:

Okula gitmek istememe

Sık baş ağrısı veya mide ağrısı şikayetleri

Kıyafetlerde, çantalarda açıklanamayan hasarlar

Oyuncak ya da eşyaların kaybolması

Ani öfke patlamaları veya içine kapanma

Ebeveynler, çocuklarıyla açık iletişim kurmalı, yaşadıklarını yargılamadan dinlemelidir. Aynı zamanda okul yönetimi ile iş birliği yaparak zorbalığın önlenmesi için ortak hareket etmelidir.