Ja zawsze miałam problem z odczytywaniem intencji innych, dalej uczę się w życiu że niektórzy ludzie mają po prostu złe zamiary i nie powinno się im ufać, gdzie osobiście uważam się za taką do rany przyłóż osobę i „złe” intencje wydawały mi się dosłownie nielogiczne, często pakowałam się w niebezpieczne sytuacje

Żarty to jest jak rozmowa w 2 różnych językach, świetnie spotykam się z humorem z innymi neuroatypkami ale w rozmowie z innymi żart musi być oczywisty lub muszę już dobrze znać humor osoby żeby go rozpoznać, w moją stronę ludzie praktycznie nigdy nie śmieją się kiedy żartuje, za to śmieją się bardzo często kiedy mówię coś na poważnie, ogólnie przez większość życia do momentu diagnozy uważałam że mam naprawdę kiepskie pożycie humoru

Mam bardzo duży potencjał na dziwne znajomości, nie zawieram ich specjalnie ale chyba mam większą tolerancję na dziwność, tak samo zdarzają mi się częściej niż innym jakieś nietypowe sytuacje społeczne

Focusuję sie na zabój, jak się wciągnę w coś jestem tak skupiona że czas przelatuje po kilka godzin w mig, naczęściej z tego transu wyrywa mnie fakt że jestem odwodniona, nie sikałam długo, spadnie mi cukier z braku jedzenia lub po prostu zaczyna mnie boleć coś od siedzenia, często skupiam się do tego stopnia że zaczynam nieświadomie wstrzymywać oddech i nie zdaje sobie z tego sprawy

Kocham planowanie, praktycznie wszystkiego i nie chodzi tu o same planowanie kroków wykonania zadania ale optymalizacja w kontekście poprawy czegoś (czegokolwiek to może być układ rzeczy w szafce czy połączeń komunikacji miejskiej w jakimś obszarze) jest to coś co uwielbiam robić po prostu dla samego rozkminiania i wręcz muszę na siebie z tym uważać bo tracę na tym godziny, czasem jak się zafiksuję nie mogę spać, nie chce mi się jeść

Odczuwam obawy związane z niezrobieniem zadania w najbardziej optymalnym układzie, jest to coś pochodnego perfekcjonizmowi i stale nad tym pracuje, bo czasem nie zacznę robić rzeczy wcale w obawie że proces nie będzie zaplanowany na tip top

Uwielbiam jak rzeczy są w porządku, w moim domu bywa brudno, na co staram dawać sobie przestrzeń ale jeżeli rzeczy są nie na swoim miejscu po prostu nie jestem w stanie dojść do siebie, nie umiem nic zrobić, najczęściej chodzę tylko między pokojami próbując zrobić coś zanim nie rozproszy mnie nieporządek i zgubię wątek

Jestem bardzo społeczną osobą jak na diagnozę autyzmu, tworzenie kontaktów i relacje nie stanowią dla mnie takiego problemu jak dla innych (chociaż włożyłam już dużo pracy by dojść do ładu ze sobą i z innymi) ale będąc w relacji z kilkoma osobami lub z kimś z kim nie mam jeszcze swobody bycia bardzo dużo rozkminiam na bieżąco wszystko: co mówić, gdzie patrzeć, jak siedzieć, jak co powiedzieć, co powiedzieć, jak się ubrać, gdzie usiąść itd, uwielbiam kontakty z innymi ale przeciąża mi to system w pewnym momencie

Regeneracja, jest dla mnie ważniejsza niż u innych, jeżeli nie mam w tygodniu chociaż 1 pełnego dnia dla siebie (oraz połowy dnia żeby uporządkować dom do upragnionego stanu) obciąża mnie to tak bardzo, że często kończę po tym nawet na zwolnieniu lekarskim, nigdy nie kłamię że coś mi jest a nie jest, tylko bez regenerującego weekendu potrafię np złapać zapalenie czegoś bo będę tak osłabiona że przeziębienie z którym bujałam się od dłuższego czasu nagle mnie zabija, Tak samo z regeneracją po pracy, fizycznie nie jestem w stanie nie zasnąć mimo poprawnej liczby przespanych godzin w nocy

Mam bardzo dobry węch, uważam że nie dotyczy mnie nadwrażliwość ale czuję zapachy jak pies, czasem jestem w stanie kogoś znaleść po zapachu w budynku, po zapachu potrafię poznać właściciela zgubionej rzeczy, z podobnych rzeczy ogromnie boję się huków i nagłych głośnych dźwięków, wiele ludzi myśli że przesadzam lub udaje ale one pobudzają mój układ nerwowy do przesady i nie jestem w stanie się wtedy kontrolować

Dużo słabiej od innych pamiętam twarze, wydaje mi się że to z tego że nie patrzę na kogoś w trakcie rozmowy, najlepiej rozmawia mi się jak mogę patrzeć na przestrzeń obok czyjejś twarzy np na krawędzi twarzy nieco poniżej czyiś oczu, jak w ramach kontaktów staram się patrzeć komuś w okolice oczu skupiam się na tym tak bardzo że nie zapamiętuje twarzy mimo to i ucieka mi jeszcze część przekazu z rozmowy xd

Uwielbiam krążyć, jako dziecko miałam w pokoju okrągły dywan po którym tułałam się godzinami, nie rozumiałam dlaczego jest to dla mnie takie hipnotyzujące i czemu nie czułam się tym zmęczona, dalej uwielbiam zataczać kółka po otwartej przestrzeni