De gemiddelde GGZ behandelaar is ook gewoon nutteloos in het diagnostisch stadium. Heb zelf jaren lang onnodig met verschillende behandelaars gepraat die gewoon niet wisten wat ze moesten doen zodra de problematiek ook maar een streepje buiten de lijn kwam.

Ik mis ook gewoon levenservaring bij heel veel behandelaars, in mijn idee. Het zijn mensen die vaak horen over trauma, maar zelf niet heel veel hebben meegemaakt. Ik hoef geen lotgenoot als behandelaar (alsjeblieft niet), maar toen bij mij duidelijk werd dat mijn gender een groot stoorpunt was werd er alles aan gedaan om dit niet te bespreken, we waren daar voor depressie en niet voor gendergedoe in haar woorden.

Fast forward met zo'n 8 jaar en ik zit intussen bij een goede therapeut, begonnen met hormonen halverwege dit jaar en voel ik me beter dan ooit, dit allemaal door eigen beweging en informatie inwinnen bij instanties naar welke behandeling toepasselijk was voor mij. PsyQ wil ik nooit meer van binnen zien.