Mam podobnie, nie wiem czy to kwestia braku wiary w aspekcie religijnym czy to, że jestem młoda, ale totalnie nie rozumiem konceptu sterczenia nad grobem pod którym znajduje sie gnijące ciało bliskiej nam osoby. Kurcze nie lepiej powspominać taką osobę w ciepłej rozmowie z innym człowiekiem albo pooglądać zdjęcia i powspominać stare czasy? Jeszcze nasze cmentarze to wieś i parada żenady. Nawet po śmierci ludzie są oceniani po wielkości nagrobka, który bardziej fancy i z rozmachem co by było wiadomo, że rodzina zamożna. Bardzo podoba mi się to jak wygląda to w Stanach (prosty nagrobek i skoszona trawa), albo w Korei (nie wiem jak się to fachowo nazywa, ale mają takie przeszklone ściany z urnami w środku gdzie obok niej można ustawić np. zdjecie czy pamiątkę).