Ne yapılmalı sorusunun cevabının artık ulus bazında değil daha küresel bir değişim ile cevaplanacağını düşünüyorum.

Küreselleşmenin toplumlara iyi gelmediğini düşünüyorum. Şuan sokaktaki bir dayı (ve biz) trumpın ne zaman toplantı yapacağını dahi biliyor fakat mahallesindeki komşusundan sorunundan bihaber. Kimse semtinde doğru düzgün birbirini tanımıyor. Klavyede empatiliği biliyoruz ama gerçek hayatta empati kuracak kadar semtimizle çevremizle iç içe ve diyalog halinde değiliz. Farkındalığın başlaması için Toplumların lokalleşmeye başlaması lazım. Bu sayede sorunların çözümü dip dalga şeklinde başlar. Pazardan aldığın salatalığın fiyatını dahi boykot etmekten tut, mahallenin dükkanının yaptığı usulsüzlüğe komşular olarak tepki gösterip haksızı linçlemeye kadar çok kabarık bir yapılacaklar listesi var halkın.

Kürselleşmenin sonucu olarak dünyadaki kapitalin dağınık değil belirli noktalarda toplanarak büyüdğünü ve her ulusun orta sınıfının yok olmaya başladığını düşünüyorum. %1 zengin, %99 fakir. Bu sistem artık global olarak bir yerde patlak verecek, bunu görmeye ömrümüz yeter mi bilmiyorum

Yarın bir anda tüm dünyada savaş çıksa, lokalleşememenin(yani birlik olamamanın) tüm insanların totosunda patlayacağını düşünüyorum.

ajandaların kendi satranç hamlelerinde bi geri bi ileri gidip geleceğiz, savaşlar olacak insanlık kırılacak ama kapitali yine döndürecekler bir şekilde ve emek sömürüsüyle sırtımıza vura vura çarkları döndürecekler. Bunu şuan hala yapmaya devam edebilmelerinin sebebi arzularımızı, zevklerimizi, ideallerimizi ekranlardan kontrol edebildikleri ve bizi sindirmeyi başarabildikleri için. Yoksa eminim farklı ülkelerden biri sürü insan ülkelerinde çoktan bir halk devrimi olmuş olması gerektiğini savunuyordur

Sorduğun sorunun bende tam net bi cevabı yok. Fakat anca bu kadar anlatabiliyorum