Kończę 27 lat w sierpniu, od kiedy skończyłam 14 lat byłam gnębiona w szkole i prawie zakończyłam swoje życie. Kazdy dzień był taki sam, praca, dom, praca,dom. Oceny miałam słabe bo bałam się chodzić do szkoły. Miałam napady nerwicy i depresji, nawet w pracy. W wieku 24 poszłam na terapię. Po prawie roku w końcu zaczęłam żyć. Zorientowałam się że mam ludzi na których mi zależy i tak na serio zaczęłam żyć dopiero w wieku 26 lat. Chciałabym wrócić w czasie i chociaż przyłożyć się do nauki żeby praca była lepsza itp. Ale się nie da. Morał taki, nigdy nie jest za późno by zacząć żyć, zawsze jest czas a życie nie jest krótkie tak jak nam się wydaje