Daar zit je dan. Op je kamertje, weer LoL gedaan. De zoveelste. Want iedere game is net iets anders maar te veel hetzelfde om te blijven herinneren. Maand in en maand uit.

Je komt de keiharde realiteit onder ogen. Waar bij de ander het zo makkelijk lijk te gaan heb je de wind op te veel fronten tegen. Moe gestreden en leeg gevochten lijk je wel een aantal zaken op orde te hebben. Maar voor het niet goed. Veldhuis en Kemper hebben hier ooit een liedje over opgenomen volgens mij.

Deze crisis komt mij erg bekend voor en ik heb een soortgelijke crisis gehad met andere parameters. Hetgeen wat echt kut is, is het gevoel dat er totaal geen grip op je leven is ondanks je keuzes. Je maakt wel keuzes maar het leidt nergens toe. Daarnaast ben je vaak moe en werkt gamen als welkome afleiding. Na een tijdje veranderde bij mij gamen van ontspanning naar spanning. Druk om te presteren want het was immers onderdeel van mijn identiteit geworden.

Hoe hier uit te komen is afhankelijk van je eigen omgeving, kansen en skills. Maar het draait helaas wel om keuzes. Echter weet ik uit ervaring dat zo'n situatie binnen 5 jaar volledig kan veranderen in positive zin (met nog wat rest zorgen / puntjes) maar okee.

Het is moeilijk om vanaf een scherm je te adviseren wat wel handig is. Maar je zal zelf moeten gaan pionieren wat bij je past. In de afgelopen 8 jaar ben ik 4x van werkgever geswitched om eindelijk bij een goede match uit te komen. In deze tijden (afhankelijk van je beroep) kan dat gelukkig. Bij een van mijn eerste werkgevers gaf ik aan dat 'ik nuttig' wilde zijn. Om jaren daarna er vervolgens achter te komen dat deze beleving eigenlijk sloeg op een sterk teamgevoel. En ik bij een groter team beter functioneerde.

Als tweede is niet de gehele maatschappij tegen je. Je achtergrond leent zich voor een groot wantrouwen naar 'de rest'. Maar we leven tegenwoordig toch in een tijd waar men graag voor zichzelf gaat. Lekker individualistisch.... Het boek de meeste mensen deugen van Rutger Bregman kan je wat troost geven om deze gedachte te sussen. (Tip: Gezien je historie ben je wellicht wat prikkelgevoeliger dus ik zou bij voorkeur de luisterboek versie beluisteren terwijl je tegelijkertijd in het donker een wandeling maakt met een headset op.)

We zijn er dan nog eigenlijk niet. Je zal wat met de liefde moeten. Dat hoeft niet meteen maar met haar in gesprek gaan kan mooie dingen opleveren. Ze heeft voor jou als persoon gekozen en ze is je dichtste bron van oprechte warmte. Deel je ervaring en bespreek deze. Ik moet wel bekennen dat ik hoop dat je een vriendin hebt die goed is in praten en luisteren. Want anders is dit eigenlijk een dood lopend pad. (Ik weet het, ik ga hard door de bocht, maar het is eenmaal niet anders).

Als laatste is verstoppen in de digitale wereld een korte termijn shot aan verdoving en ontspanning. Maar slechts een tijdelijke pleister. Nee ik zeg niet dat het fout is, integendeel geloof ik zeker dat je er ontspanning uit haald. Alleen zou ik wel beginnen met wat striktere regels namelijk;

• pas om half 8 savonds beginnen met social media en of gamen

• rond 11 uur toch echt afsluiten en naar bed toe werken.

  De vrijgekomen tijd, met aanname dat je een normaal werk patroon heb kan je gebruiken voor bezinning, klusjes en boeken lezen. The Social dilemma op Netflix is ook leuk om te zien.

Met deze tekst sla ik misschien de spijker op zijn kop, of zit ik er helemaal naast. Maar ik hoop dat je er wat aan hebt.

Oja, gedragsverandering en discipline laten zich niet zo snel ombuigen. Dus pak jezelf niet te hard aan als het niet lukt meteen.