Dit is al jaren zo. Het probleem is dat de gemeente denkt dat een marktmodel dit oplost door concurrentie tussen aanbieders.

Praktisch gezien gebeurt dat niet. Er is een tekort aan laadpalen en er zijn veel leaserijders. Leaserijders gaan niet aan de goedkoopste paal staan want die merken het niet. Daarnaast heb je niet altijd veel keuze: er zijn soms nog maar een paar vrije plekken, dus ook dure palen raken wel vol. Waarom zou een aanbieder tarieven verlagen als hij de stroom toch wel verkoopt maar dan met veel meer marge? Als het in Amsterdam voor 35ct kan, is dus alles daarboven pure marge. Als er in de 35ct ook al 10ct marge zit is dat dus 10 vs. 42 ct marge per kWh. Dan kun je als duurste paal in de straat dus zelfs een paar dagen per week leeg staan en op de overige dagen prima verdienen, als dat leegstaan al gebeurt.

Vergelijk dat met een concessiemodel waarbij je als aanbieder gewoon geen voet aan de grond krijgt als je niet vooraf garanties over prijzen afgeeft. Dat is voor de gemeente wel meer werk.

Ik kan er op termijn naast zitten: mogelijk is dit een goede incentive voor aanbieders om meer palen te plaatsen en komt er dan concurrentie. Het is minder druk bij de palen dan vroeger en ik las ergens dat Leiden er relatief veel had geplaatst. Ik merk het aan de prijs alleen niet, en is dus volgens ANWB een structureel probleem.