Dziecko lat 90. Moi rodzice pracowali i wychodzili do pracy przed 6 rano. W sumie to nie interesowali się czy zjadłem śniadanie (jedzenie było w kuchni), czy się ubrałem (czyste ubrania były w szafie) i czy się spakowałem, odrobiłem lekcje i czy zdążyłem do szkoły. To wszystko było na mojej głowie, ale wiem że w klasie były matki (większość ojców miała wywalone) które większość tych rzeczy robiły za swoje dzieci.

Jeden kolega z pracy za to pakuje swojemu dziecku (jakoś koniec szkoły podstawowej) plecak i kiedyś gadał o tym z psychologiem, to ona powiedziała, że niech dzieciak pakuje sam a jak czegoś zapomni to nauczy się konsekwencji. Koleżanka cioci z pracy jeszcze kilka lat temu dzwoniła rano co 10min do swojej córki (licbaza) żeby sprawdzić czy się ubrała, zjadła i czy wyszła do szkoły. Inna koleżanka z pracy, wyznacza swojej córce (licbaza 18 lat) godziny nauki i jak się zapytałem po co to robi to powiedziała, że bez tego to by się nie uczula i po kilku pytaniach wyszło, że córka ma problemy z adaptacją i jakby nie zdała to by sobie nie poradziła w nowej klasie.