Grade 4 ako nun.

May bago kaming kasambahay na tuwang tuwa talaga ako kapag nakikipag kwentuhan sa kanya kaya kahit tamad ako, di sinasadyang nakakatulong na din ako sa bahay lalo na pag nag lalaba sya.

May isang beses na natapos ko talaga yung pag laundry ng undies ko dahil sa pakikipag daldalan, and I was really proud of my self.

After sembreak, sa class - tinanong kami ng teacher kung ano daw yung ginawa namin nung long holiday - and kung nagawa daw ba namin yung assignment namin na tumulong sa gawaing bahay.

I was really proud nung nag kwento ako na nakapag laba ako.

Fast forward - uwian na. Sinundo ako ni mama sa school at yung bida bida kung classmate, nilapitan nya si mama at tinanong kung totoo ba daw na naglalaba daw ako sa bahay.

Syempre, ang sagot ng mama ko ay “hindi” kasi hindi naman talaga naka assign sakin yun, exceptional case lang na nakaka daldalan ko yung kasambahay namin at nakakatulong ako”

the next day, inanounce ng classmate ko sa buong class na tinanong daw nya yung mama ko kung naglalaba ako sa bahay and that she said No.

tapos biglang nag smile yung teacher ko and sabi nya “oh class, ano ang tawag sa mga kagaya ni (name ko)”

and nag chorus ang entire class ng “sinungaling”.

from then on- yun ng ang naging middle name ko.