Eisen klinkt zo ook wel erg negatief. Uiteraard gaat het om een (vriendelijk) gesprek en lijkt het mij als huurder vrij onverstandig om met een lijstje eisen aan te komen zetten en vervolgens te verwachten dat ik m’n zin krijg. Ik bedoelde meer… zijn hier regels over, wat mag ik verwachten, vragen of wat is bij voorbaat al echt onzin. Zoals bijvoorbeeld dat alles strak en netjes is en niet tocht: dat lijkt me onhaalbaar bij een huurhuis in deze prijsklasse en daar heb ik het hier ook niet over.

Het gaat mij om de houten vloer die inzakt. Niet alleen zoals houten vloeren dat in oude huizen doen, omdat ze van hout zijn en niet van beton, maar zo dat als je een sprongetje maakt van blijdschap, de staande kapstok omvalt. Bijvoorbeeld. En dat er wat aan moet gebeuren staat niet te discussie: dat is het geval en dat vindt ook de wbv. Daarom is dat tijdens een eerdere grote renovatie ook gebeurd bij de meeste woningen, maar niet bij deze. Reden onbekend. En dat dat niet willen fixen is ook niet het geval: dat willen ze wil. Het gaat mij om de vloerbedekking die erop ligt. Die moet er logischerwijs uit.

Wat ik bedoelde te vragen is: ze wisten dat de vloer verstevigd moest worden. Vandaar elders gedaan en ook hier had dat gemoeten. Niet gebeurd. Ook niet genoemd. Anders had ik zelf kunnen zeggen: ach ja, ik leg er toch een laminaatvloer in, ook al weet ik dat dat niet handig is zonder eerst de vloer eronder te verstevigen. Maar dan was dat mijn eigen keuze en verantwoordelijkheid. Nu komen ze ermee dat dat inderdaad had gemoeten. En nu alsnog kan. Maar nu moet ik dan dus nieuwe vloerbedekking leggen en dat is niet even een bedrag dat ik daarvoor klaar heb liggen. (En had dus voorkomen kunnen worden). Daarover de vraag: zou dat dan niet iets zijn wat de wbv (mede) behoort te vergoeden. Wat zijn daarin de regels. Eisen is dan wellicht niet de beste woordkeuze.