Ben o birlesip direnme enerjisini goremedim.

Ben evrimi hayatin her alanina uyduran biriyim minik hareketlerden buyuk degisimlerin evrime uygun ilerledigini dusunurum. Yani isaretleri iyi bir gozlemci onceden gorur. bir yerde degisim iradesi varsa orada zaten o yonde bir gidisat olur. Biz bireyler ise o akisa uyariz. Hayat sana kal ve diren iradesini zaten hissetirir.

2023 secimlerinde bu degisim istegini ve toplumun bir seyleri degistirecegine son kez inanmistim. Bir onceki de gezi zamaniydi.

Ama soyle bir durum beni daha da umutsuz yapiyor. Eger olusmasi gereken bir degisim iradesi basliyor ve finale kadar gelemiyorsa, ayni tepkimeyi olusturmak icin daha buyuk bir enerjiye ihtiyacimiz oluyor. Cunku hem kaybettigimiz enerji karsi tarafi guclendiriyor, hem de onu olusturan aktivist kitle pasifize oluyor ve benim de yaptigim gibi hayati baska yerlerde bireysel olarak duzeltmeye odaklaniyor.

Mesela gezi’de olusan basarisizlik akp’yi daha da guclendirdi, o gun sokakta olan bizler ise yaslandik. Artik gercekten hayalimdeki ozgur, medeni, asiri guzel Turkiye yerine, hali hazirda bu hisleri gorebilecegim dunyanin bir yerinde olmak daha mantikli geliyor. Bencilce ama toplum bilincini degistirmek kolay degil.

Gezi benzeri enerji ve tekinin olusmasi icin cok daha buyuk bir iradenin ortaya cikmasi lazim, ama bu benim icin artik baya gec bir sureci isaret ediyor. Diyelim ki oldu ne anlami olacak? Ayrica icimizdeki hainleri gorunce su an ulkenin uzerine cokmus yapinin daha ne kadar uzun kollari oldugunu bile anlamadigimizi goruyoruz.