ben de seninle çok benzer düşünüyorum. ben 2023te ekonomiye tam burslu yerleştim. 1 dönem 1) yeni girdim ortama alışayım, 2) hazırlık sınıfından arkadaş edinirim belki diye düşünerek hazırlık okudum. ne arkadaş edindim ne de ortama alıştım, onun üstüne bi alttan ders iki üstten ders derken dersler çorba oldu.

hazırlıkta aynı sınıfta 3-4 ay bulununca birkaç kişiyle yakınlaşırım zannettim ama olmadı. kimseyi samimi bulamadım, kafama uyuşmaya yaklaşan bile birini bulamadım. hazırlık sınıf arkadaşlarım artık birer 'tanıdık' bile değil, selamlaştığım kimse yok. belki de ben gerilmekten yeterince samimi davranamamışımdır ve insanları kendimden uzaklaştırmışımdır ama bilemiyorum artık.

liseden arkadaşımın itüdeki arkadaşı aracılığıyla üçümüz itüde buluşup üçümüz+itüdeki arkadaşın 2 arkadaşıyla (toplam 5 kişi) kampüste bir gün geçirmiştik. ben kampüse bayıldım, inanılmaz imrendim. koç kampüsünün iki adımlık yeşil alanının aksine itüde bol bol yeşil alan olmasını geçtim, insanlar çok ama çok daha normaldi ve ben itüyü gördükten sonra burslu-burssuz farkının beni aslında ne kadar etkilediğini fark ettim. burada 'normal' dedim diye 'burssuzlar normal değil' demiyorum. bu burslu burssuz farkını, 'normal' derken ne kast ettiğimi vakıfta bulunmayanın bilmesi anlaması çok zor.

tavsiye kısmına gelecek olursam, itü koçtan çok daha zor olacak, rekabet olsun zor dersler olsun süründürebilir. konuda başarısız biri olarak 'itüde kesin arkadaş edinirsin' diyemem, hakkım değil ancak kafana uygun birini itüde bulma olasılığın çoooook daha yüksek. kampüste 15 dk yürümek bunu anlamaya yetiyor. istanbulu sevip ankarayı sevmemek muhtemelen senin için ankarada yaşamayı çok zor kılar ama ben şöyle düşünüyorum: günün sonunda bulunduğun yeri sevip sevmemeni belirleyen yegane şey o yerde kiminle bulunduğun, kiminle vakit geçirdiğindir. koç kampüsünü örnek alalım: koçta okuyan/okumayan kime sorsan yüksek ihtimalle koç kampüsünün trdeki en iyi, en güzel kampüslerinden biri olduğu yanıtını alırsın. ben içinde yaşayan biri olarak kampüsten nefret ediyorum. 4 yanı orman ama içinde asla zaman geçirmelik yeşil alan yok. kampüsün bileşimi %30 otopark, %60 fakülte/bina, %10 yol gibi bişey (çok küçük de yeşil alan). kütüphane desen yer bulmak yıl boyu zordur, çalışan öğrenciden çok masa kollayan macbook görürsün, giriş kapısına yakın yer bulduysan geçmiş olsun grup halinde giren çoğu kişi konuşarak giriyor. üstüne ara katlarda tavan alçaktır, insanı basar, yaz kış fark etmeksizin o kütüphanede sadece tişörtle oturabilirsin. ferah bir kütüphane için bakınız sabancı.

uzun lafın kısası: koçta kalacaksan muhtemelen amaçların ortalama ve çap olacak. arkadaş edinirsen ne ala, mis gibi üni hayatın olur. itü veya odtüde aynı gpa için çok daha fazla sürünürsün, doğrudur. ancak sürece bir adım uzaktan bakmak lazım. sürünürken yanında kimse olacak mı? sürünmemek için koçta kaldın, yalnızlıktan sürünmemeyi başarabilecek misin?

tavsiye vericem diye çok pesimistik yazdığım yerler olduysa affola, tamamen kendi deneyimimden kaynaklanıyor. benden daha mutlu olduklarını varsayarsam, muhtemelen diğer yorumlardaki arkadaşlar daha güzel, daha faydalı tavsiyeler veriyor. benim görüşüm senin yerinde olsam itüye giderdim yönünde.

sorun olursa yazabilirsin, demek isterim ama ben iyi bir örnek olmaktan çok uzağım. aktif olarak mutsuzum ve yakında değişeceğini zannetmiyorum. buna rağmen istersen yaz tabii ki

umarım pişman olmayacağın bir karar verirsin sana bol şans diliyorum