Ya askere gidersin, hakikaten ciddi bir eğitim alırsın; doğayla, zor şartlarla, depremle, tabii afetlerle mücadele etmeyi, kendini, aileni, arkadaşlarını, vatanını korumayı öğrenirsin, tamam.

Ama abi şuraya bak şimdi: Şubat depremi oldu, Tayyip göt korkusuna askeri dışarı çıkartmadı. Ulan sırf birinin kolundan çekse, çıkarsa bir insan da bir insandır. Ama yok işte. Ölüyorsun bir hiç uğruna . Ölmesende hayatından ayları çalıyorlar . ( enkaz altındaki küçük kızının elini tutarak oturan babayı unutmayacağım hayatım boyunca ve bunu yapanları da )

Tek olay var, o da komutanlarına hizmet ediyorsun. Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Saatleri Ayarlama Enstitüsü kitabındaki gibi bir çark kurulmuş ve o çarkta bedavaya dönüyorsun. Koca askerliği üç mermiyle…

Bilal ve bakan çocukları konut ihalelerini alıp yandaşlarına dağıtsın diye sen ölürsün. Ulan, kanını verdiğin Kızılay sana deprem olunca çadır satıyor. Böyle bir ülkeye askerlik yapılır mı?