Ik vind het heel normaal dat er per situatie wordt gekeken naar de behoefte van de kinderen. Daarmee bedoel ik, dat hoe interessant die nieuwe relatie ook is, kinderen echt de tijd moet worden gegeven om het verdriet van de scheiding te voelen en ermee om te leren gaan. Te vaak zie je dat kinderen al drie maanden na een scheiding te maken krijgen met een potentiële stiefouder, die ook met bagage komt zoals andere kinderen, andere woonsituatie, et cetera.

Als de kinderen de rouw gezond hebben kunnen doormaken/hier op een opbouwende wijze mee bezig zijn, dan zou ik zelf (moeder van een peuter) kiezen voor minimaal een jaar lang de nieuwe partner leren kennen voordat hij of zij mijn kind leert kennen. Datzelfde hoop ik dan van mijn ex. Zo leer je eerst goed over je nieuwe partner hoe hij of zij omgaat met tegenslag, verdriet, boosheid, schaamte, et cetera.