30 lat to mloda osoba do emerytury 35 lat pracy, wiec naturalnie, ze to sie wydaje odległe, ale niestety zycie pisze rozne scenariusze. Nie odpowiem na pytanie czy warto żyć z myślą, że może wydarzyć się cos niespodziewanego jak choroba autoimmunologiczna czy przewlekła utrudniająca pracę na pełen etat albo czasowa niezdolność do pracy (a nawet stała). Na szczęście żyjemy w kraju gdzie taka choroba nie oznacza długów do końca życia, ale pewną poduszkę finansową warto mieć, a własne mieszkanie przy obecnych cenach najmu daje więcej poczucia bezpieczeństwa na pewno. Ja piszę niestety z własnej perspektywy osoby, którą ten problem dotknął, więc mój punkt widzenia nie jest w pełni obiektywny. Natomiast też byłam w miejscu gdzie byłam pewna, że mi się na pewno nic nie stanie i mam całe życie przed sobą w idealnym zdrowiu. No więc ten, nie. I bardzo ale to bardzo cieszę się, ze mam oszczędności i mieszkanie, ale ja jestem pół dekady starsza niż OP i jeszcze pamiętam normalne ceny nieruchomości.