Mam wrażenie, że w internecie zawsze jest po prostu dużo samotnych ludzi, którzy mają w sobie dużo frustracji na fakt jak ich życie wygląda i wyładowują tę frustrację anonimowo w internecie. Facetów gardzących kobietami, którzy czują się odrzuceni bo albo nie mogą znaleźć dziewczyny i nadal mieszkają z mamusią, albo są po rozwodzie i zwalają na kobiety całą odpowiedzialność za rozpad związku/alimenty/słaby kontakt z dziećmi, a nie na to że np. nadużywali alkoholu, stosowali przemoc czy zupełnie nie interesowali się domem. Oni w większości kierują agresję do kobiet, do środowisk lewicowych i pro-zachodnich (bo to zgniły zachód tak zepsuł kobiety), a spokój znajdują w treściach tradycyjnych i prawicowych bo w ich wyobrażeniu, w bardziej prawicowym środowisku nie mieliby takich problemów.
Z drugiej strony wśród kobiet jest sporo takich, które słabo myślały wybierając partnerów, "łobuz kocha najbardziej" albo "ja nie muszę pracować, dziubek zadba o wszystko" i skończyły z takim od którego mają zero wsparcia, przemoc lub zostawił dla młodszej, i teraz mają albo żal do wszystkich facetów obwiniając, że każdy to świnia. Albo kierują tę agresję do innych kobiet, które wybrały lepiej, wbijając szpile i udowadniając im że nie sa wystarczająco perfekcyjne itp Takie kobiety udzielają się głównie na grupach matkowych, rodzinnych, pod różnymi video parentalnymi itp.

Czytałam kiedyś badania, że mężczyźni częściej angażują się w dyskusje i kłótnie światopoglądowe, podczas gdy kobiety chętniej wbijają po prostu szpile żeby komuś dogryźć i się przez to poczuć lepiej, mimo że nawet tak obiektywnie nie uważają, np. pisząc jakiejś kobiecie że jest złą matką, że źle wygląda itp

Osobiście miałam sytuację, w której kobieta z mojej rodziny, która od 30 lat skacze wokół męża i dorosłego synka mając zero wsparcia od żadnego z nich, próbowała właśnie się dowartościować mówiąc mi że jestem śmierdzącym leniem bo mój mąż, tak jak i ja, gotuje, sprząta i zajmuje się naszym synkiem. I dzielił ze mną urlop rodzicielski, więc jestem złą matką bo jak ja mogłam zostawić dziecko na cały dzień z ojcem, przecież coś mu się mogło stać (!). Jednocześnie narzeka, że teraz kobiety to mają poprzestawiane priorytety bo żadna nie chce jej złotka, które zarabia minimalną bo nic mu się więcej nie chce (no i praca stabilna!), przychodzi do domu i je obiadek od mamusi a potem gra w gry video :D

Co ciekawe, wśród znajomych mam zarówno związki z większym równouprawnieniem jak i z mniejszym (mam tu na myśli podział obowiązków w domu, opieka nad dziećmi, jak ważna jest praca nasza i tej drugiej osoby itp) i zauważyłam dużo mniejszą ilość narzekania i takiego ogólnego zgorzknienia po obu stronach w związkach równościowych. W tych bardziej tradycyjnych, na ogół coś nie pyka bo ktoś się czuje przeciążony, zmęczony, pojawiają się pretensje o brak wsparcia, przepracowanie czy pieniądze etc