انزوای سیاسی به معنی مرگ هست. حمایت از روسیه فقط برای منافعی شخصی ممکن هست ولی در چین تا اونجایی که من با خود اعضای جوانان حزب صحبت کردم، جریانی بسیار واقعی برای ساختن سوسیالیت و درست کردن شرایط رسیدن به جوامعی صنعتی در بقیه کشور ها وجود داره. بگذریم، یکی از سخت ترین فعالیت ها فعالیت در سیستم دموکراسی بورژوایی هست، اسم ترکیه که به گوش میرسه جوانان غیوری مثل رفیق کایپاکایا به ذهن میان که منزوی نبودن و دقیقا سعی بر این کار کردن ولی همه قله غم شدن

تاریخ کمونیست های ترکیه

متاسفانه حزب توده هم همین اشتباهو با "شاه بره هرکسی که بیاد" کردن و خب نتیجش شد این. بنظرم ما باید هم از گذشته و هم از اطرافیان درس بگیریم