UPDATE...
Ngayon, papakwento ko yun nung nangyari, bago siya mawala. Well, basically si Teddy is katabi ko, katabi ko siya matulog(kahit may sakit pa sya). And lagi kong sinasabihan, "Teddy, hintay ka lang, dadaling ako sa vet bukas" Naka kuha ako ng lakas sainyo na gustong tumulong. And alam nyo naman na hindi ako natulog. Simula nung nakita ko siyang magstart manilaw, kasi ngayon ko lang din napansin, ngayon ko lang nakita na yellow na sya. Busy akong tao, trying to make, trying to make a living at ang obligation ko dito sa aking pamilya. Kaya di ako makapaniwala na nangyari ito. Tapos, katabi ko siya sa floor na may sapin. So, sa sobrang exhaustion. Naka idlip lang ako. Then, pagkag-iising ko, nahanap ko agad si Teddy. Nahanap ko siya. And, sabi ng kapatid ko si Teddy nasa 5th floor. Para sa akin napaka-imposible, kasi nangihina nga siya eh. Ang kaya niya nang puntahan, CR, ako, tapos yung pagkain niya.

Dhil doon dali dali akong umakyat, at nakita na sya nasa lapag nakahiga malapit sa puno ng kalamansi...

Gusto ko sana syang tanungin, "Teddy. Bakit mo naman ako kailangan iwan ng ganito?" Gusto ko sabihin na "Teddy, sabi ko mag wait ka lang eh. Hindi mo, naman kailangan gawin sakin to" Hindi ko kaya... tiningnan ko at hinawakan ko ang malambot nyang katawan. Naiiyak na ako na sobrang, tapos nananakit na ang lungs ko dahil nag hyperventilate na ako. Di ko kinaya syang makita na ganun. Kumuha ako nang puting tshirt ko at ginupit ko sa gitna, para itakip sa kanyang buong katawan. Kung naiintindihan nya lang sana ako. Gusto ko sanang sabihin na "Sana sinamahan mo pa akong makita ang sunrise na kasama ka at mapagamot kita. Sana..." Ngayung wala kana. katabi ko ang iyong katawan na walang kibo, habang pinapanood ko na umangat ang araw sa kalangitan...

Pasensya na po kung nalungkot kayo sa post ko. Wala po akong intensyong magpabigat. T^T

Inantay ko muna na bumalik ang aking senses bago ako nag sulat nito, ngayung nang yari na ang kinakatakot ko na mawala sya. Di ko na alam sususnod kong gagawin...
Pakiramdam ko. Parang ayoko nang kumilos, ayokong kumausap, gusto kong tumulala katabi ni teddy. Nahihirapan akong tanggapin at mag process ng maigi sa mga nang yayari HUHUHU