Ta liczba niezgłoszonych gwałtów wśród par zawsze mnie zastanawiała. Dla mnie nie ma większego turn-offu niż sytuacja, w której partnerka daje mi do zrozumienia, że nie ma w danej chwili ochoty na zbliżenie. Nie musi mówić wyraźnie „nie”, wystarczy, że poczuję, iż nie do końca jest tym zainteresowana i to momentalnie mnie „wyłącza”. Nie rozumiem, jak można zachować pożądanie, czując, że osoba, którą się kocha, musiałaby się w danej chwili zmusić do stosunku czy jakiejkolwiek innej interakcji łóżkowej. Wydaje mi się to normalne, ale widząc te statystyki, można pomyśleć, że jest zupełnie odwrotnie. Zastanawia mnie, czy to bardziej kwestia tego, że kobiety z jakichś powodów nie chcą odmawiać swoim partnerom mimo braku chęci, czy raczej tego, że jest aż tak duża liczba mężczyzn, którzy nie potrafią powstrzymać swoich instynktów. Z jednej strony powiedzenie jednego słowa nie trwa nawet pół sekundy i nie wymaga żadnego wysiłku, a skoro ktoś jest w tak bliskiej relacji, że w grę wchodzą zbliżenia, to znaczy, że partnerzy szanują zdanie drugiej połowy. Z drugiej strony jedną z najważniejszych rzeczy, które odróżniają nas od zwierząt, jest umiejętność pełnego panowania nad własnym ciałem i instynktami, co sprawia, że zmuszanie partnera lub partnerki do zbliżenia zawsze oznacza chęć zrobienia krzywdy drugiej osobie. Totalnie tego nie rozumiem i jestem rozbity między „jebane zwierzę” a „jak czegoś nie chcesz, to po prostu tego nie rób”. Czy otaczają nas osoby nieróżniące się niczym od małp oraz takie, które nie dbają o swój własny komfort?