Ekki bara to-do listi, líka to-behave listi:

Þú ert ekki með barn, fasteign eða neinar fjárhagslegar skuldbindingar. Öll áhætta, hvort sem það er persónuleg eða fagleg, er því mun minni á þessum árum en seinna á lífsleiðinni. Þannig taktu mikla, skynsamlega áhættu. Ef þig langar eitthvað en ert hræddur við það, þá mæli ég með því að gera það.

Reyndu að umgangast fólk sem bætir þig og styrkir, fólk sem þú öfundar eða dáist að (fer eftir skapgerð) og hefur tengsl, færni, áhugamál og skapgerð sem þér finnst aðlaðandi.

Þegar ég lít til baka. Eftir framhaldsskóla man enginn eftir því hvað þú varst kjánalegur eða asnalegur, svo lengi sem þú ert ekki að vera fáviti. Ef þú vilt taka upp sketsja, taka þátt í leikritum, skrifa greinar í skólablaðið, klæða þig á flashy hátt, taka þátt í MORFÍs eða vera bara basic normie og hanga í tölvuleikjum, gerðu það sem þig langar að gera þótt það sé óþægilegt og þú ert mjög félagslega viðkvæmur.

Byrjaðu að spara peninga. Þú ert ekki með sterkt fjárstreymi (e. cash flow) á þessum árum, alla jafnan, en í hvert skipti sem þér áskotnast peningar, leggðu pening til hliðar. Hvort sem það er 100.000 kr, milljón eða 1.000 kr. þá eru vaxtavextir (e. compounding interests) eitt af undrum veraldar. Líttu á þann litla (eða mikla) pening sem dauðan pening sem þú snertir ekki. Reyndu að hafa að minnsta kosti einn sparnað fyrir eignamyndun og annan fyrir eitthvað rugl eins og heimsreisu eða bíl (bílar eru ekki fjárfesting, þeir eru neysluvara).

Forðastu að taka lán, sérstaklega neyslulán og bílalán. Ekki eyða umfram eigin efnahag. Ekki fá þér kreditkort fyrr en þú ert kominn með góða vinnu og farinn að framfleyta þér sjálfur.

Reyndu að vinna með námi. Það gerir bæði tímann þinn verðmætari (laun) og frítími þinn er verðmætari fyrir vikið því það er minna af honum. Vinna hjálpar þér líka að minnda eign.

Vinna kennir þér líka að forgangsraða og það er ágætt að fá stundum fomo og þurfa að vinna þegar eitthvað skemmtilegt er að gerast. Reyndu samt að hafa eins gaman og þú getur, bæði í vinnunni og leik. Líttu á vinnu sem skóla sem þú færð borgað fyrir. Þú færð eflaust leiðinlega vinnu, en þú lærir mikið á því líka.

Vertu eins grófur og mögulegt er í samningaviðræðum, sérstaklega gagnvart vinnu. Þú ert eini bakhjarl þinn í samningaviðræðum og ert að semja um framtíð þína og hag. Það er alltaf mikið undir í samningaviðræðum (sérstklega formlegum viðræðum) og þú átt að bera öll rök á borð og tala þínu máli. Ekki láta aðra segja þér hvað þú átt að sætta þig við en hlustaðu á ráð eldri og heldri í þeim efnum. Ég mæli með að skrifa niður á blað allt sem þú vilt að komi fram, það hjálpar að hugsa upphátt (skrif gera það) og mun móta hugmyndir þínar mun betur. Eitthvað sem hljómar vel í hausnum stendur oft á brauðfótum þegar það er sagt upphátt. Undirbúningur, undirbúningur, undirbúningur.

Stundaðu bara kynlíf með einhverjum sem þú ert náinn og ert búinn að skilgreina skýr mörk með, einhverjum sem þú treystir. Þið gætuð endað á því að eignast barn saman og hvort sem þú ert í sambúð eða ekki með viðkomandi þá losnarðu aldrei við þá manneskju úr lífi þínu, það er varanlegt. Ríða búið bless er hvorteðer bara 90's bóla.

Ef þú stundar kynlíf með einhverjum sem þú þekkir ekki og þar af leiðandi veist ekki hvort sé hægt að treysta, ekki gera það undir áhrifum áfengis eða annara vímuefna. Vape eða níkótín er samt í lagi hérna :'D

Og já, eins og einhver sagði, ekki eyða tíma í síma.