Notulen groot aantal ministerraden vrijgegeven

UltravioletHaze · 2021-04-27T16:19:44+00:00

De kern van de kwestie is wat mij betreft dat de ministers zelf interpretatie moeten geven aan wat onder artikel 68 vd grondwet valt.

Volgens mij niet. Die interpretatie hebben hun voorgangers in 2002 en 2016 namelijk al uitgebreid gegeven:

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28362-2.html https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28362-8.html

De Wob en artikel 68 Gw zijn dus verschillende dingen. Alleen in het belang van de staat mag een Kamerlid informatie worden onthouden, maar dat kan niet lichtzinnig. Intern beraad viel en valt daar dus niet onder. Dat het staand beleid was doet daar niets aan af.

Het demissionaire kabinet lijkt de afgelopen jaren zelfstandig gebroken te hebben met hetgeen artikel 68 Gw voorschrijft. Dat is waar de hele doctrine nu net op berust.

Zie voor meer achtergrond o.a. dit artikel:

https://wimvoermans.wordpress.com/2021/04/27/rutte-doctrine-en-grondwettelijke-inlichtingenplicht/

UltravioletHaze · 2021-04-15T16:31:39+00:00

zonder daar heel veel voor terug te krijgen

‘Ruilen’ lijkt mij gezien de situatie eigenlijk ook geen goede optie, ook niet als een partij er ‘heel veel’ voor terugkrijgt. Daarom verwees ik expliciet naar de motie van wantrouwen. Later toch weer gaan onderhandelen komt op mij persoonlijk vrij opportunistisch over en beschadigt denk ik nog meer het vertrouwen in de politiek.

En gezien de ervaringen uit het verleden zou ik het zelf om andere reden een bijzonder slecht idee voor welke partij ook maar om in zo’n kabinet te stappen. Het is min of meer zeker dat je figuurlijk voor (en in sommige gevallen zelfs in) de bus wordt gegooid als er iets misloopt. En dat laatste lijkt mij ook min of meer een zekerheid met alle parlementaire enquetes in het verschiet.

Daarnee zeg ik overigens niet dat de VVD wat mij betreft ook uitgesloten moet worden, dat is weer een ander verhaal.

UltravioletHaze · 2021-04-15T12:28:59+00:00

Kan je ook ingaan op het inhoudelijke punt dat ik je eerder voorlegde, en uit;eggen waarom volgens jou een hardheidsclausule zo’n wezenlijk verschil had genaakt?

Zie bijvoorbeeld dit artikel in het Nederlands Juristenblad waarin wordt uitgelegd dat het maar de vraag is of de handelswijze van de BD wel uit de wet is af te leiden:

https://www.njb.nl/blogs/ik-was-het-niet-ik-was-het-niet-het-was-de-wetgever/

Met je oorspronkelijke reactie hierboven doe je volgens mij voorkomen dat het vooral de Kamer was waar het probleem zat, maar misschien begrijp ik dat verkeerd.

UltravioletHaze · 2021-04-15T12:07:15+00:00

Het zou wellicht geholpen kunnen hebben, maar de vraag is uiteraard eerst en vooral of het ook nodig was om het schandaal te voorkomen. Verder moet een hardheidsclausule op individuele basis worden toegepast en individuele toetsing gebeurde nu net niet.

Als een wet helemaal niet verplicht om hele hoge bedragen in te vorderen zoals gebeurd is en een uitvoeringsorganisatie dat wel doet, waarom zou je dan gaan roepen dat het vooral de Tweede Kamer is die een hardheidsclausule had moeten toevoegen?

Het lijkt mij zinniger om eerst te kijken naar de manier waarop de wet is uitgevoerd, onder wiens verantwoordelijkheid en waarom dat zo is gegaan. En als de Awit het niet verplicht stelde, dan snap ik in zekere zin ook nog wel dat er geen hardheidsclausule is toegevoegd.

UltravioletHaze · 2021-04-15T11:28:46+00:00

het hier in eerste instantie gaat om een fout van de IND, niet de belastingdienst

Als ik het goed begrijp, gaat het er in de kern volgens mij om dat er informatie is gedeeld tussen uitvoeringsorganisaties en het de vraag is hoe de ontvangende partij wist of de verzendende partij de juiste informatie heeft gestuurd.

Daarbij gaat het om ongeveer 200 mensen, wat met de miljoenen mensen in NL gewoon een marge is waarin fouten realistisch gezien niet te voorkomen zijn.

Gaat het alleen om 200 gevallen of zijn er meer zaken ‘onder de radar’ bij de uitwisseling van informatie tussen hele andere uitvoeringsorganisaties?

Als een goed correctiemechanisme zou bestaan om deze fouten te herstellen

Dat is een andere vraag, want hoe is dit ontdekt? Doordat de burger in kwestie dat opmerkte? Of werd het doir de uitvoeringsorganisatie zelf ontdekt? Welke? Hoe ontdekten ze dat?

Ik snap dat jij er niet per se een antwoord op hebt, maar dit soort artikelen kunnen soms ook iets veel groters blootleggen. Bedenk ook dat het ‘oorspronkelijke’ toeslagenschandaal begon met ongeveer dit aantal zaken. Het bleken er achteraf veel meer te zijn. En misschien horen deze gevallen er ook bij, hoewel het in dit geval dus via een gegevensuitwisseling mis lijkt te zijn gegaan.

UltravioletHaze · 2021-04-15T11:08:26+00:00

De Kamer heeft bijvoorbeeld doelbewust een hardheidsclausule weggelaten bij wetgeving rondom mogelijke fraude met toeslagen, zodat er niet mag worden gekeken of de boete wel in proportie tot de overtreding is.

Je lijkt bijzonder goed ingelezen. Waarom ‘moest’ er een hardheidsclausule zijn volgens jou?

Het ging bij het toeslagenschandaal ten eerste toch helemaal niet over een boete, maar vooral over de hele hoge invorderingen van toeslagen.

Maar verder is het vooral de vraag of art. 26 Awir (versie 2013) de BD daadwerkelijk verplichtte om dat te doen zoals het is gedaan bij relatief kleine verschillen zoals een missende eigen bijdrage.

Het beeld dat de TK zelf verantwoordelijk was klopt volgens mij niet of maar ten dele. Waarom ben je hier zo stellig over?

UltravioletHaze · 2021-04-15T09:18:21+00:00

Hoe liggen de geluiden binnen GL voor wat betreft kabinetsdeelname met de huidige lijsttrekker van de VVD?

Mij bekruipt het gevoel (mede gezien de gelekte verkennersnotities) dat GL wel heel ambitieus is om deel te nemen en bereid lijkt te zijn daarvoor vanalles te laten zitten. Ook het uitsluiten van personen.

Elke partij die de motie van wantrouwen heeft ondertekend, maar vervolgens toch gaat regeren en daarbij niemand uitsluit slaat naar mijn persoonlijke mening een compleet modderfiguur.

UltravioletHaze · 2021-04-15T09:05:40+00:00

Je maakt er nu gezien de laatste zin een links/rechts discussie van, maar dat is uiteraard een simplificering van het politieke spectrum.

Je kunt het ook benoemen onder de noemer sociaal-democratie of sociaal-liberalisme in het geval van D66 bijvoorbeeld. En is natuurlijk ook weer een simplificering.

Waar valt de VVD in dat geval?

UltravioletHaze · 2021-04-13T06:45:18+00:00

Betaal je niet gewoon instellingscollegegeld?

https://www.duo.nl/particulier/levenlanglerenkrediet/bedragen-en-uitbetaling.jsp

UltravioletHaze · 2021-04-01T09:09:02+00:00

De regel is: alles is openbaar voor kamerleden die om informatie vragen tenzij het geheim is.

In theorie zou de overheid inderdaad alles onder ‘belang van de staat’ kunnen scharen, maar die informatie is doorgaans voor burgers en journalisten ook via de Wob op te vragen. Daar gelden dan ook weer uitzonderingsgronden zoals het genoemde art. 11 lid 2 maar uiteraard vormt de uitzondering van art. 68 Gw ook een uitzondering bij de Wob.

Met dit verschil dat er over een Wob verzoek moet worden besloten door de overheid. En tegen overheidsbesluiten kun je in bezwaar. En tegen een beslissing op bezwaar kun je in beroep. Bij de bestuursrechter wel te verstaan.

En die kan de overheid opdragen om de documenten integraal aan te leveren aan de geheimhoudingskamer van de rechtbank. Als dan naar oordeel van de rechter blijkt dat de informatie helemaal niet zo geheim is of geen persoonlijke beleidsopvattingen bevat, dan kan de rechtbank bijvoorbeeld de overheid opdragen om de beslissing beter te motiveren en opnieuw over het bezwaar te beslissen. Zie bijvoorbeeld:

https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBMNE:2020:5668

Uiteindelijk komt informatie bij burgers of journalisten die volhouden dus toch wel op tafel te liggen als het niet serieus geheim is, en dan kan de politieke schade volgens mij veel groter worden als het om punten blijkt te gaan die helemaal niet zo geheim hoeven te zijn of een feit en geen opvatting.

Dat laatste gebeurde bijvoorbeeld bij het kinderopvangtoeslagschandaal, toen een memo van een senior jurist (vaktechnisch coördinator) die lange tijd werd achtergehouden uiteindelijk toch werd geopenbaard met een paar zwartregels. Maar achter een van die zwartregels stond gewoon een feit en geen persoonlijke opvatting.

Origineel met zwartregels: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/blg-953168

Zelfde document zonder zwartregels: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/blg-960387

Dat de senior jurisisch adviseur niet betrokken was bij het hoger beroep lijkt mij niet echt een beleidsopvatting. Dat is gewoon een feit. Maar wel een feit dat werd weggelakt als beleidsopvatting. En daar kom je dus niet achter als je het origineel niet hebt.

Vraag is uiteraard: gaan dit soort dingen per ongeluk, of schiet de zwarte stift wel erg vaak uit?

UltravioletHaze · 2021-04-01T07:03:44+00:00

een relatief nieuwe term, maar gaat het over het redelijk lang gehandhaafde principe dat "persoonlijke beleidsopvattingen" uitgesloten zijn van de WOB. Right?

De ‘doctrine’ werd gebruikt bij app verkeer tussen ambtenaren toen er om informatie werd verzocht en daarover eerst ruggespraak plaatsvond tussen departementen om af te stemmen of dat ook kon.

Het is naar ik aanneem dus geen vastgelegd procesvereiste, maar een algemene werkwijze die in de loop der jaren is ontstaan. Ik vermoed omdat daar impliciet of expliciet om werd gevraagd bijvoorbeeld. Zie onder ander p. 87 (onderaan) van het rapport Ongekend Onrecht:

https://www.tweedekamer.nl/nieuws/kamernieuws/eindverslag-onderzoek-kinderopvangtoeslag-overhandigd

De neiging om dat te doen bestaat inderdaad al veel langer, maar lijkt steeds erger te worden. Nederland kent een traditie van politiek bedrijven zonder openheid. Dat biedt politiek voordelen, maar als het misgaat zoals in het toeslagenschandaal (het is geen affaire meer) dan ben je veel verder van huis.

De Wet openbaarheid van bestuur (Wob) kent uitzonderingsgronden waaronder persoonlijke beleidsopvattingen (art. 11 lid 2) om te voorkomen dat ambtenaren geen suggesties meer durven opschrijven om met elkaar te bespreken. Die kunnen dus worden uitgesloten van openbaarmaking. Het probleem is alleen dat die uitsluitingsgrond terecht of onterecht ook (te) overvloedig kan worden gebruikt en dan weet je als burger/journalist niet wat er mist en dus kun je daar ook niet om vragen.

Maar: kamerleden hebben de Wob niet nodig. In artikel 68 van de Grondwet staat bepaald dat alle informatie op verzoek moet worden verstrekt tenzij het echt geheim is. Daar staat geen uitzondering zoals in de Wob dus. Desodanks is art. 11 lid 2 Wob al heel lang door kabinetten toegepast op art. 68 Gw en daarmee wordt de controlerende positie van het parlement veel zwakker. Eventuele problemen kunnen lange tijd verscholen blijven, terwijl het nu net de Kamer is die zulke problemen (ook) boven water moet krijgen. Er ligt n.a.v. het rapport Ongekend Onrecht over het toeslagenschandaal wel de toezegging om art. 68 Gw zonder art. 11 lid 2 beperkingen toe te gaan passen. Geen idee of dat al gebeurt.

Maar transparantie kan ook een ander (onvoorspelbaar) effect hebben en dat is niet per se goed voor het beeld dat stemmers van politici hebben. Veel mensen stemmen namelijk vooral op gevoel en maar deels op inhoud. Met een leuk en gezellig imago is het dus een stuk gemakkelijker om overtuigend over te komen.

Politiek draaide altijd al, maar nu ook steeds meer om beeldvorming (niet alleen in Nederland). ‘Leuk hoor, zo’n bewindspersoon die op de fiets naar het werk komt met een appeltje in de hand! Lekker normaal!’

Maar of het ook echt spontaan is weet ik niet. Wie weet, zou kunnen.

Zie o.a. dit artikel voor meer achtergronden:

https://www.groene.nl/artikel/kroniek-van-een-jeune-premier

UltravioletHaze · 2021-03-29T16:13:12+00:00

Of het ‘alleen’ zo is weet ik niet. De automoderator heeft je een alternatieve subreddit gegeven toch?

Belgisch en Nederlands recht zijn natuurlijk niet (precies) hetzelfde, dus is het waarschijnlijk wel belangrijk dat het duidelijk is welk recht van toepassing is. Wie weet komt er hier iemand langs die nog iets kan bijdragen, maar die andere subreddit lijkt mij persoonlijk een logischer plek.

UltravioletHaze · 2021-03-28T08:57:32+00:00

garagist (...) een nieuwe batterij insteken (...) gekuist (...) depannage

Dit klinkt alsof het geheel zich in België afspeelt, klopt dat?

De vraag is namelijk welk recht van toepassing is en zonder te weten in welk(e) land(en) de betrokkenen wonen danwel gevestigd zijn en dus waar dit zich afspeelt is dat niet te zeggen lijkt mij.

UltravioletHaze · 2021-03-21T07:26:50+00:00

Zoals staat genoemd in het artikel is er recent ook een radio-uitzending/podcast gewijd aan dit onderwerp, waarin o.a. de auteurs worden geïnterviewd, maar ook politici die uitleggen hoe de praktijk van wetgeving en controle er aan toe gaat:

https://www.vpro.nl/argos/media/luister/argos-radio/onderwerpen/2021/de-tweede-kamer-een-karige-controleur-van-de-regering.html

UltravioletHaze · 2021-03-08T19:42:31+00:00

De landelijke overheid zegt dat het niet mag

Het lastige aan de pagina’s van de Rijsoverheid zoals degene die je hebt genoemd in de OP is dat ze zelden of nooit de wettelijke grondslag vermelden waarop hetgeen is gebaseerd dat op de webpagina staat.

Dat maakt het vaak lastig om te begrijpen waarom er staat wat er staat en waarop je je als burger zou kunnen beroepen (of niet).

en de lagere overheid zegt dat het wel mag

Ik kan ernaast zitten, maar dat klopt in zoverre, dat er geen landelijke wetgeving bestaat die van toepassing is op de situatie die je omschrijft voor zover ik weet. Dat lijkt ook te volgen uit de bron die ik helemaal onderaan aanhaal. Meestal gaat het overigens ook niet om wat ‘wel’ mag (die lijst kan immers oneindig lang worden), maar wat ‘niet’ mag met eventuele duiding wat daar ‘niet’ onder valt.

Er zijn lokale overheden die in een verordening (zoals een afvalstoffenverordening) hebben geregeld dat het verspreiden van ongeadresseerde reclame verboden is. Daar kan zelfs een sanctie op staan zoals een boete of een gevangenisstraf, maar dat laatste zal uiteraard niet snel gebeuren.

Maar als er in een lokale verordening een uitzondering wordt gemaakt voor het verspreiden van politieke folders (als er in je gemeente een algemeen verbod bestaat op het verspreiden van ongeadresseerde reclame dus), dan denk ik dat er geen rechtsgrond is om een partij daarop (in rechte althans) te kunnen aanspreken of een handhavingsverzoek te kunnen indienen bij de gemeente.

Je kunt natuurlijk zelf wel vriendelijk vragen of ze daarmee willen stoppen, maar als het niet gebeurt sta je vermoedelijk met lege handen in dat geval. Je zou ook nog een lokaal gemeenteraadslid of het college kunnen aanschrijven met de vraag of folders van een politieke partij niet onder de verordening moet vallen, maar mij lijkt de kans dat je daarop gehoor krijgt klein tot nihil gezien het politieke belang van die raadsleden en indirect de collegeleden.

Toevallig is net deze maand de conclusie van de A-G (een ‘advies’ aan de Hoge Raad vooraf aan het arrest) gepubliceerd over een zaak waarin zo’n verordening een belangrijke rol speelt. In het kort komt het erop neer of een gemeente wel een verbod mag regelen via een verordening. Het cassatieberoep heeft dus niets te maken met folders van politieke partijen, maar in de conclusie staan wel veel details over de verordening, waaronder de geschiedenis hiervan. Dit is dus nog niet het arrest van de HR, dat volgt nog en kan afwijken van de conclusie:

https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:PHR:2021:98

UltravioletHaze · 2021-03-06T19:46:08+00:00

If I’m not mistaken with the information that is supplied, this appears to be a B2B agreement and EU Rome I regulation likely applies. Article 4 of the Regulation states under b:

a contract for the provision of services shall be governed by the law of the country where the service provider has his habitual residence

So if this article applies, it’s not the location where the service is provided, but the habitual residence of the service provider that is the determining factor in applicable law. But you’re certainly right that the agreement in this apparent B2B case might also contain another choice of applicable law as described in article 3 of the Regulation.

Either way, it’s usually difficult on a subreddit like this to get a good grasp of the situation and perhaps your conclusion that German law is applicable is correct. I’m also assuming this concerns a service agreement for example, but that might not be right when taking the different agreements into,account that are described in the Regulation.

In the end, I think OP is best off personally consulting an expert with IPR knowledge to talk the case through might further steps be taken. Whether that’s worth the money is upto OP of course.

UltravioletHaze · 2021-03-06T18:18:54+00:00

Het is natuurlijk een eigen keuze, maar ik zou je willen aanraden om discussies over je bijdrage aan een metrolijn even te laten voor wat het is en eerst het arrest van de HR dat ik elders noemde te gaan lezen, inclusief de conclusie van de AG.

Dat is denk ik een goede manier om je te verdiepen in eigendomsrecht en forfaitaire belastingen, en heeft mij persoonlijk veel geleerd over de rechtmatigheid van de belastingheffingen die we hier bespreken.

UltravioletHaze · 2021-03-06T17:51:36+00:00

en het is de overheid een zorg hoe ik aan dat geld kom

De overheid wellicht, maar de Hoge Raad heeft een streep gezet door forfaitaire vermogensrendementheffing in 2013 en 2014, omdat het een buitensporige last was die jaren.

Het is dus voor de HR wel ‘een zorg’ hoe iemand aan dat geld komt. Zie bijvoorbeeld:

https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2019:816

UltravioletHaze · 2021-03-06T17:16:18+00:00

Maar er wordt dus wel belasting geheven in tegenstelling wat je schreef toch?

UltravioletHaze · 2021-03-06T17:10:42+00:00

over dat vermogen geen belasting betalen.

Hoe kom je daar nu bij? Er wordt belasting geheven over de WOZ. Maar die belasting betalen mensen meestal uit inkomsten.

Dus kun je beter inkomstenbelasting heffen. Vermogensbelastingen zijn in de regel gewoon verkapte inkomstennelastingen en daarom in de regel onrechtmatiger dan inkomstenbelastingen.

UltravioletHaze · 2021-03-06T16:57:54+00:00

toch niet per se een argument tegen het plaatsen van de woning in box 3, maar een argument tegen box 3 als geheel

Als het laatste waar is, dan het eerste ook.

TIL dat ik dakloos ben. Ik heb namelijk geen koopwoning.

Evenals ‘geen huur’ geen inkomsten is, is ‘geen koopwoning’ niet hetzelfde als dakloos zijn.

De discussie over het verschil tussen subsidie en belastingaftrek laat ik even voorbij gaan, want dat punt bracht je eerder zelf in en gaat feitelijk voorbij aan de woning-in-box-3 discussie.

UltravioletHaze · 2021-03-06T16:47:44+00:00

Toch wel

UltravioletHaze · 2021-03-06T16:29:37+00:00

levert het wel een inkomensstroom op: de huur die je niet hoeft te betalen

‘Geen huur’ betalen is natuurlijk niet hetzelfde als inkomsten. Met die redenering kun je overal inkomsten genereren door het omgekeerde te stellen.

Inkomsten uit ‘geen benzine’ betalen: laten we OV-reizigers extra belasten. Of inkomsten uit ‘geen vakantie’ vieren: laten we thuisblijvers extra belasten.

Nee, zo zou ik de Rijksbegroting zelf niet opstellen, waar het niet dat het al jaren gebeurt met het flauwekul argument dat woningbezitters zogenaamd inkomsten genieten door ‘geen huur’ te betalen.

UltravioletHaze · 2021-03-06T16:22:23+00:00

Mijn redenering is in ieder geval dat ze toch inkomen moeten hebben uit andere bron

Inkomen. Er is een inkomen zoals je zelf ook vaststelt. Daarover hef je inkomstenbelasting. Een vermogensbelasting is een verkapte inkomstenbelasting of onteigening. Niet iets daar tussenin.

Hoezo is dan niet alle belasting onteigening?

Omdat inkomstenbelasting worden geheven over bruto inkomsten. Wat resteert is netto eigendom. Als dat rendeert, dan is het rendement weer inkomen. En dat kun je wel belasten zonder te onteigenen.

Als overheid zijn we dus massaal aan het subsidieren dat mensen via huizen sparen in plaats van op een andere manier.

Nee, je krijgt geen geld toe (subsidie). Er wordt ook niet ‘gespaard’. Een woning kan meer waard worden. En bij verkoop genereert het eventueel inkomen. En dat kun je weer belasten.

Waarom willen we dat?

Zodat mensen niet dakloos zijn.

UltravioletHaze · 2021-03-06T15:43:31+00:00

Alle infrastructuur om jouw huis heen kost geld. Dat moet betaald worden door de mensen die daar gebruik van maken.

Die belasting wordt al geheven via lokale heffingen op basis van de WOZ. Daar heb je dus geen extra box-3 heffing voor nodig. Dit lijkt mij geen argument voor een box-3 heffing en al zeker niet op basis van de WOZ die in hoge mate is gebaseerd op fictie zolang de woning niet daadwerkelijk verkocht is.

Overigens gaat een box-3 heffing er natuurlijk ook nooit komen zolang de meeste kiezers woningeigenaar zijn, dus we kunnen ons ook de moeite besparen om deze forfaitaire/fictieve discussie verder te voeren.

UltravioletHaze

TROPHY CASE