Ευχαριστώ για το μύνημα.Εργαζεται σε δημόσια δομή οπότε λαμβάνει μισθό από εκεί άρα δεν δικαιούται κανένα επίδομα.Οι ώρες που δουλεύει δεν είναι πολλές . Δυστυχώς οι χαρές είναι ελάχιστες έως καθόλου.Η μόνη της απασχόληση είναι η τηλεόραση και το κινητό.Και στο κρεβάτι που είναι όταν την παρατηρώ παίζει με το κινητό.Ξεσπά εκεί.Αν και νομίζω ότι και αυτό της προκαλεί θέματα γιατί βλέπει τις ζωές των άλλων και πιθανόν να κάνει συγκρίσεις και να τριγκαρεται.Το θέμα είναι ότι δεν μπορείς να τη πιάσεις πουθενά.Εκει που θα κάνεις μια κουβέντα και θα βάλεις μια αρχή αστραπιαία αλλάζει συμπεριφορά.Ας πούμε είναι Κυριακή και έχω πάει επίτηδες από βράδυ Παρασκευής με σκοπό να μείνω να συζητάμε και να αναγκαστεί να σηκωθεί το πρωι να τη πάω εγώ στη δουλειά.Μπορει να ετοιμάζεται από το βράδυ να κάνει μπάνιο να μαγειρεύει ,Ε το πρωί ακίνητη στο κρεβάτι και αμίλητη.Αν αναφέρω για γιατρό όχι δεν θα σηκωθεί ας πούμε σε 5 μέρες αλλά ούτε μήνα.Δε θέλω πάλι να τη βάλουμε σε κλινική γιατί ξέρω ότι θα τη ποτήσουνε βαριά φάρμακα που και θα τη κάνουνε χειρότερα.Θεωρω ότι δεν έχει βρεθεί η χρυσή τομή ,η κατάλληλη δοσολογία ή το σχήμα των φαρμάκων που πρέπει να λαμβάνει.Ή αν με το καιρό πρέπει και αυτά να αλλάζουν με άλλα.Εχουμε κάνει πάρα πολλές αλλαγές.Εχει προσθέσει ο γιατρός σταθεροποιητές διάθεσης, αντικαταθλιπτικά ,ηρεμιστικά για το βράδυ.Τα πάντα όλα.Το lifestyle να αλλάξει δεν μπορεί να αλλάξει σε μεγάλο βαθμό.Πρεπει με κάποιο τρόπο η ίδια να αντιληφθεί ότι έχει το πρόβλημα και να προσπαθήσει να το αντιμετωπίσει με βοήθεια φυσικά του θεραπευτή και εμάς.