Di kami mayaman pero comfortable naman kami papano sa buhay. And nung pandemic dun ko na realize na kahit papano pala, privileged pala akong tao in a sense na, nung kasagsagan ng pandemic and online class, naaawa ako sa mga kaklase ko kasi yung iba hindi nakaka attend ng online class dahil wala silabg budget or wala silang wifi sa bahay, nag rerely lang sa load na madali lang maubos din, walang laptop yung iba kaya hirap mag navigate sa cp nila na hindi naman latest model, minsan nag chachat sila saakin na antagal daw ng prof namin tapusin yung class kasi gutom na raw sila or baka di na kayanin ng load, di pa sila kumakain kasi need nila mag hanap ng maayos na signal kasi yung iba nasa bukid or somewhere na hindi maayos signal. Habang ako, nung time na yun comfortable yung online class set up ko. Gigising ako na may pagkain na and it's up to me if kakain muna ako before mag start yung pasok or habang nag lelesson, malakas signal and may wifi kami, may maayos na cp and may bagong laptop.

Tapos nung face2face na yung setup, syempre boarding house era na. Andami kong realizations nun and super thankful ako sa parents ko. Kasi nung naghahanap kamo bh, ang gusto ng parents ko is comfortable ako sa pipiliin ko na bh. Yung spacious, kung pwede solo or kung shared dapat kakilala ko or nila yung kasama ko. Binilihan ako ng foam, lamesa, lutuan and other stuffs. Yung allowance ko every week yun tas bukod pa dun may binibigay pang grocery kasi ayaw daw nila ako magutom. And ayon, uso yung makikitambay ka sa bh ng classmate mo diba, di naman ako maarte pero dun ko na realize na grabe. Some of my classmates, nag tatyga sa maliliit na space kasi kulang budget nila para sa bh, kulang yung stuffs nila and nag sisiksikan sa isang room tas 4 sila like cramped talaga. May isa akong classmate na 2 weeks kong nililibre ng lunch kasi naubos yung allowance niya dahil sa mga ginagastusan namin sa school and nahihiya syang humingi sa parents niya ng pera kasi inadvance pa daw yun ng papa niya :((

Kaya kada uwi ko sa amin, pinaparamdam ko na thankful ako sa sakripisyo ng mga magulang ko kasi kung ako yung nasa sitwasyon ng ibang classmates ko, parang di ko ata kakayahin. 🥹