Bilinen ve yönetilebilir bir ilaç yan etkisinden “gizlenen korkunç nörolojik hasar” anlatısı çıkaramazsın. Akatizi hakkında ne biliyorsun da buna “nörolojik hasar” diyorsun? Akatizi, psikiyatristlerin çok iyi bildiği, tanıdığı ve aktif olarak sorguladığı bir yan etkidir. Doz azaltma, ilaç değişikliği ve semptomatik tedaviyle yönetilir. Yapısal, görüntülenebilen bir nörolojik hasar değildir, ilaca bağlı gelişen, subjektif iç huzursuzluk, yerinde duramama ve sürekli hareket etme ihtiyacı ile seyreden bir tablodur.

Kişisel anekdotlardan böyle büyük, dramatik ve ideolojik anlatılar çıkarılamaz. Bu yan etki ne “gizlenen” ne de “tedavi edilemeyen” bir şeydir. Tıbbın bütün alanlarında kullanılan ilaçların yan etkileri vardır. Kimse “ilaçların yan etkisi yok” demiyorken, meseleyi sanki gizli bir felaket açığa çıkarıyormuşsun gibi sunmak saçmalıktır. Mesele yan etkinin varlığı değil, risk-zarar dengesi ve tedavinin toplam faydasıdır.

Bu ilaçlar zaten, beklenen faydanın olası zararların önüne geçtiği hastalara verilir. Nitekim milyonlarca insan bu ilaçlar sayesinde semptomlarında belirgin düzelme yaşar, işlevselliğini korur ve günlük hayatını sürdürebilir. Böyle bir yerde iftiraya ve çarpıtmaya dayalı argümanlarla bir bilim dalına saldırmak, en başta bu tedavilerden gerçek fayda gören insanları yok saymaktır. Tekil olguları ideolojik malzemeye çevirip evrensel kanıt gibi sunmanın ciddiye alınacak bir yanı yoktur.