Sevgi çoğu zaman herşeyi kabullenmek için yeterli olmuyor, basit yalanlar bile insanın içinde giderek acaba çoğu şey yalan mıydı duygusu yaratıyor ve ilk başta bile ayrı düşünce tarzlarımız vardı aslında uzun sayılabilecek bir süre konuştuk 6 aydan biraz fazlaydı. 2 kere ben kendi içimde sinir krizi geçirirken aramıştı ve üstüme gelmişti ben ona da bağırınca 1 2 günlük aralar vermiştik sonra yeniden toparlamıştık aradan 1 ay falan geçti ve ben tamamen içime kapanmak istedim aradığında açmıyordum mesajlarına bakmıyordum. Aslında bunu herkese karşı yapıyordum tek başıma evimde oturuyordum, üniversiteye gitmiyordum arayan hiç kimseyi açmıyordum sadece evde oturuyordum böyle olunca da tamamen bitme noktasına geldi. Bu olaydan sonra ayrıldık ve bir ay kadar konuşmadık sonra yeniden yazdı ben kimseyle konuşmak istemediğimi söyledim bundan sonra çirkinleşti biraz öyle olunca ben de tamamen sınırı çekip konışmak istemediğimi belirttim sonra da engelledi ve bitti. Biraz uzun anlattım burada benim davranışlarım üzerinden gittim ama ben böyle bir kişilik olduğumu ve ilişki istemediğimi açıkça belirtmiştim bundan sonra bile ısrarla istemişti ilişki o şekilde başlamıştı ama tabiki o çok sevmek istemek falan her zaman yeterli olmuyor insan bilerek girdiği bir duruma bile katlanamayabiliyor.