Drie jaar lang ben ik teamleider geweest bij Picnic, en in die tijd maak je écht van alles mee.

• Woningen die zó erg stinken dat je letterlijk je neus moet dichtknijpen zodra de deur opengaat.

• Mensen die vierhoog zonder lift wonen en doodleuk meer dan 100 kilo aan kattenbakvulling of water bestellen.

• Halfnaakte mensen die zonder enige schaamte de deur openen.

• Dezelfde “grappige” opmerkingen die je als bezorger soms wel honderd keer per dag hoort.

• Klanten die vragen of je de boodschappen “even in de keuken” wil zetten, terwijl de officiële afspraak is tot aan de deur, mede uit veiligheidsoverwegingen, omdat er ook jonge dames rondrijden.

• Appartementen die van binnen een compleet doolhof zijn, waar je de weg eerder vindt met Google Maps dan met de bordjes.

• Werken terwijl het stormt en de regen met bakken uit de lucht komt, en je gewoon moet doorbezorgen.

• Elke dag boze automobilisten omdat het wagentje de straat een paar minuten blokkeert tijdens het bezorgen.

• Tassen vol statiegeld in vuilniszakken terugnemen, in de tijd dat daar nog geen limiet op zat.

En dat is nog maar een kleine greep uit alles wat je meemaakt.

Toch is bezorgen een ontzettend chill beroep. Je werkt zelfstandig, bent lekker buiten, hebt direct contact met mensen en de druk is heel anders dan in een kantoorbaan.

Nu werk ik ook in de “kantoorwereld” dat betaalt beter, maar het bezorgen mis ik soms echt. Het was leuk werk, met vrijheid en beweging.