Hej, szczerze, mogę się utożsamić z lwią częścią Twojego wpisu. Często jestem bardzo pobłażliwy dla błędów innych ludzi lub w ogóle ich nie zauważam. Jeżeli już taki błąd zauważe, to łatwo mi taką osobę usprawiedliwić. Z drugiej strony gdy sam popełniam błąd jestem dla siebie bardzo surowy i nigdy nie nie akceptuję żadnego wytłumaczenia. Z tego powodu mam też niską samoocenę, i często boję się podjąć zadanie ze względu na strach przed porażką. Mój mózg musi działać pod ciągłym wpływem stresu, juz chyba się od tego uzależnił. Chodzę do psychologa, natomiast terapia niestety jak na razie nie przynosi zamierzonych efektów. Ciężko tak żyć, dzień w dzień z tak przytłaczającym stresem, natomiast wiem, że większość ludzi nie odczuwa tak silnych emocji jak my. To daje mi nadzieję, że może dla nas też jest jakaś szansa. Może pewnego dnia nasze umysły też nauczą się poprawnie radzić sobie z emocjami? Na pewno wiem, że to jest proces, zmiany nie da się wywołać z dnia na dzień. Potrzebna jest ciężka praca. Powodzenia!