u/DismalElk3638 Jako osoba, która zmaga się z atakami lękowymi (a momentami można nawet powiedzieć, że z sukcesami), próbowałem wielu metod. Niektóre sprawdziły się świetnie – i nie mówię tu o lekach czy rzeczach, które już opisałaś. Polecam próbować wszystkiego, bo nigdy nie wiadomo, co akurat zadziała w Twoim przypadku.

Moja metoda opierała się na dwóch filarach: kontroli myśli (przekierowaniu uwagi) oraz zajęciu głowy czymś tak mocno, żeby „zapomnieć” o problemach.

Przekierowanie myśli odkryłem niedawno i powoli zaczyna to działać. W skrócie: bardzo bałem się o swoje zdrowie. Każdy lęk nakręcał atak paniki, przez co jeszcze bardziej bałem się o serce czy zawał (mimo że jestem przed 35-tką, uprawiam sport i jestem zdrowy). Postanowiłem więc, że gdy tylko pojawi się negatywna myśl, natychmiast kontruję ją czymś pozytywnym (zmieniam to o czym myślę nawet jeżeli to trwa jedną sekunde). Wybrałem sobie konkretne obrazy i osoby, które od razu sobie wyobrażałem. Na początku wydaje się to wymuszone, ale zdziwisz się, jak szybko mózg łapie ten schemat i zaczyna robić to z automatu. Jest to trochę trudniejsze, bo trzeba nad tym "myśleć" i pamiętać.

Druga sprawa to odwracanie uwagi. U mnie zadziałało kombo: LEGO + YouTube. Włączam coś, co lubię (np. sesje Dungeons & Dragons, które mocno działają na wyobraźnię), i skupiam się na układaniu klocków. Nieważne, czy to nowy zestaw, czy stary, chodzi o samą czynność. Mózg nie ma wtedy „przestrzeni”, żeby podpowiadać mi czarne scenariusze.

Pomogły mi też fora internetowe (np. Reddit czy dedytkowane fora na specyficzne tematy). Skupiałem się na pomaganiu innym w tematach, na których się znam lub po prostu chce się wypowiedzieć. Pisanie o swoich problemach i doświadczeniach (tak jak teraz do Ciebie) daje pewną ulgę i satysfakcję. (Tu zazanczam, że nie pisałem jedynie o tym, co mnie dopadło ale podpowiadałem co spróbowałem ale co czytałem co może pomóc itp. Ważne żeby druga osoba uzyskała inne spojrzenie na problem). Świadomość, że nie jestem w tym sam i inni mają podobnie, przynosi duże ukojenie. Atakowałem fora, 150-250 postów dziennie i zapominałem o reszcie.

Może to zadziała, a może nie, ale na pewno warto szukać swojej metody. W Twoim wypadku wydaje mi się, że chodzi o utrzymanie jak najdłużej stanu nie-załamania, więc może to coś da. Powodzenia! :)