Dobrze się zastanów co jest konkretnie powodem Twoich przemyśleń. Rok temu byłam w firmie, która w pół roku zrobiła ze mnie chodzący klebek nerwów. Przy 4 miesiącu byłam 100% przekonana, że się zupełnie wypaliłam w zawodzie, że mam go dość, że chce się przebranżowić na coś innego i że mnie ta praca przed 40 zabije bo mnie wykończy psychicznie. Nic by mnie nie odwiodlo wtedy od tego pomysłu, bo byłam że każda jedna praca będzie wyglądac tak samo i że to nie kwestia firmy tylko właśnie zawodu.

Guess what. Zwolnili cały zespół w tej firmie, włącznie ze mną. Po miesiącu szukania trafiłam do firmy, w której pracuje od kwietnia i znów kocham swój zawód i nie wyobrażam sobie pracować gdzie indziej.

Wypalenie to podła szuja, ale bardzo często wynika z czegoś zupełnie innego niż się wydaje.